حظ رب: فاطمه سلام الله علیها

فلسفه عاشورا

mohadese — Thu, 24 Dec 2009 17:30:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک علیک منی سلام الله ابدا ما بقیت و بقی اللیل و النهار و لا جعله الله آخر العهد منی لزیارتکم السلام علی الحسینو علی علی بن الحسین و علی اصحاب الحسین علیه السلام

فلسفه عاشورا(آیت الله مطهری)

شهید مطهری : ما می خواهیم حرف آقایمان را بگوئیم. ما هر سال می خواهیم تجدید حیات کنیم :

« یا ایها الذین امنوا استجیبوا لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم» (سوره انفال آیه 24)

باید بگوییم عاشورا روز تجدید حیات ماست. در این روز می خواهیم در کوثر حسینی شستشو کنیم.

تجدید حیات کنیم ، روح خودمان را شستشو بدهیم ، خودمان را زنده کنیم ، از نو مبادی و مبانی اسلام

را بیاموزیم و روح اسلام را از نو به خودمان تزریق کنیم. ما نمی خواهیم حس امر به معروف و نهی از منکر ، احساس شهادت ، احساس جهاد ، احساس فداکاری در راه حق در ما فراموش شود ، نمیخواهیم روح فداکاری در راه حق در ما بمیرد.

این فلسفه عاشورا است ، نه گناه کردن و بعد به نام حسین بن علی بخشیده شدن .

گناه کنیم بعد در مجلسی شرکت کنیم و بگوییم خوب دیگر گناهانمان بخشیده شد.

گناه آن وقت بخشیده می شود که روح ما پیوندی با روح حسین بن علی بخورد.

(حماسه حسینی ، صص 187 و 188).

شب یلدا

mohadese — Sun, 20 Dec 2009 08:36:18 GMT

ما منتظر صبح شب یلداییم دستی به دعا تا فرج فرداییم . . .

اضافه شده در ساعت ۱۹ روز یکشنبه :

عروج ملکوتی آیت الله منتظری رو تسلیت عرض میکنم.

آيت الله حسينعلي منتظري شب گذشته در منزلش دار فاني را وداع گفت. وي در سن 87 سالگي در قم از دنيا رفت.

حجت الاسلام احمد منتظري با تاييد خبر فوت آيت‌الله منتظري گفت:‌شب گذشته آيت‌الله منتظري بر اثر بيماري در منزل درگذشت.

حسينعلى منتظرى در سال 1301 خورشيدى (1340 هجرى قمرى -‏ ‏1922 ميلادى) در شهر نجف آباد در 24 کيلومترى غرب اصفهان به دنيا آمد و در سال 1320 براي ادامه تحصيل از اصفهان عازم قم شد.

وي در قم از درس اساتيدي همچون امام خميني، آيت الله حاج شيخ‏ ‏عبدالرزاق قائينى، آيت الله آقاى حاج‏ ‏سيدمحمد محقق يزدى معروف به "داماد"، آيت الله بهاءالدينى، آيت الله حاج‏ ‏سيد صدرالدين صدر، ‏آيت الله العظمى آقاى حاج آقا حسين بروجردى و آيت الله علامه طباطبائى استفاده کرد.

وي درجه اجتهاد را در سن 24 سالگي کسب کرد

ايت الله منتظري از سال 42 توسط رژيم شاه چندين نوبت بازداشت و در نهايت در سال 54 به ده سال زندان محکوم شد اما در هشتم آبان 57 به همراه آيت الله طالقاني آزاد شد.

وي پس از پيروزي انقلاب اسلامي مسئوليت هاي گوناگوني داشت از جمله در سال 64 از سوي مجلس خبرگان رهبري به عنوان قائم مقام رهبري انتخاب و تا سال 68 نيز در اين جايگاه بود. ...

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه امیر المومنین

mohadese — Fri, 04 Dec 2009 11:50:36 GMT

عیدتون مبارک

هر کی شب قدر رو از دست داده ، به عرفه امید داشته باشه...

mohadese — Thu, 26 Nov 2009 09:08:08 GMT

دل در جوشش ناب عرفه، وضو مي گيرد و در صحراي تفتيده عرفات، جاري مي شود. آن جا كه ايوان هزار نقش خداشناسي است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده اند. دل، بيقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) شده است. پنجره باران خورده چشم ها از ضريح اجابت، تصوير مي دهد و اين صحراي عرفات است كه با كلمات روحبخش دعاي امام حسين (ع) و اشك عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش مي كند. اشك و زمزمه ما را نيز بپذير، اي خداي عرفه.

عرفات نام جايگاهي است كه حاجيان در روز عرفه (نهم ذي الحجه) در آنجا توقف مي كنند و به دعا و نيايش ميپردازند و پس از برگزاري نماز ظهر و عصر به مكه مکرمه باز ميگردند و وجه تسميه آنرا چنين گفته اند كه جبرائيل عليه السلام هنگامي كه مناسك را به ابراهيم مي آموخت، چون به عرفه رسيد به او گفت «عرفت» و او پاسخ داد آري، لذا به اين نام خوانده شد. و نيز گفته اند سبب آن اين است كه مردم از اين جايگاه به گناه خود اعتراف ميكنند و بعضي آن را جهت تحمل صبر و رنجي ميدانند كه براي رسيدن به آن بايد متحمل شد. چرا كه يكي از معاني «عرف» صبر و شكيبايي و تحمل است.

صحراي عرفات همايش شناخت و خودسازي امام حسين (ع)

حضرت سيدالشهدا، امام حسين (ع) نيز بعد از ظهر روز عرفه همراه با فرزندان و گروهي از اصحاب از خيمه هاي خود در صحراي عرفات بيرون آمدند، و روي به دامن «كوه رحمت» نهادند و در سمت چپ كوه روي به كعبه، همايشي تشكيل دادند، كه موضوع آن بمناسبت روز عرفه (روز شناخت)، شناخت و سازندگي بود. اين همايش، تنها جنبه علم و معرفت نداشت بلكه شناخت توأم با عمل و سازندگي و تزكيه و خودسازي بود و فهرست مطالب آن عبارت بودند از:

1ـ شناخت خدا و صفات الهي.

2ـ شناخت خود يا خودشناسي.

3ـ شناخت جهان.

4ـ شناخت آخرت.

5ـ شناخت پيامبران.

6ـ خودسازي با صفات الهي.

7ـ پرورش نفس با كمالات الهي.

8ـ توبه و بازگشت به خداي مهربان.

9ـ دور كردن صفات نكوهيده از خود با تسبيح پروردگار.

10ـ فراگيري راه تعليم و تربيت از خدا.

11ـ شناخت و درخواست بهترين مسئلت ها.

12ـ تبديل خود پرستي نفس به خدا پرستي.

13ـ تبديل خود برتر بيني نفس به تواضع و فروتني.

14ـ تبديل خودخواهي نفس به ايثار و غير خواهي.

15ـ تعليم مفاهيم و ادبيات قرآن.

وصیت های امام باقر علیه السلام

mohadese — Tue, 24 Nov 2009 10:56:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

شهادت امام محمد باقر علیه السلام رو تسلیت عرض میکنم. اون چیزی که در این مقاله به دنبالش هستم ارائه ی گوشه هایی از وصیت های امام محمد باقر علیه السلام نسبت به برخی از افراد است به امید اینکه بتونن مفید و راه گشا باشن. مطلب طولانیه یه مقدار. مابقیش تو ادامه مطلبه که اگه مایل بودید مطالعه کنید...

الف: وصيّت به شخصي که اندرز خواست، اين وصيّت و نصيحت سه جمله مهم و ارزشمند دارد:

1ـ «اوصيک بتقوي اللّه ؛ شما را به تقواي الهي در خودنگهداري توصيه مي کنم».

اين جمله هر چند کوتاه است ولي اگر نگاه و نظري به قرآن داشته باشيم به خوبي مي فهميم که از جايگاه با عظمت و با اهميّت برخوردار است. در يک نگاه اجمالي به قرآن به اين نکات درباره تقوا برمي خوريم:

تقوا، ملاک برتري فرد بر انسانهاي ديگر: «انّ اکرمکم عند اللّه اتقيکم»(1)

تقوا، زمينه پذيرش هدايت الهي را فراهم مي کند: «هدي للمتّقين»(2)

تقوا، وسيله براي دريافت علم الهي و ويژه است: «اتقواللّه و يعلّمکم اللّه»(3).

تقوا، وسيله دريافت رحمت الهي است: «اتقوا لعلّکم ترحمون»(4).

تقوا، معيار قبولي اعمال و طاعات: «انّما يتقبل اللّه من المتّقين»(5).

تقوا، وسيله دريافت رزق از طرق غير منتظره: «و يرزقه من حيث لا يحتسب»(6).

تقوا، وسيله براي در بن بست قرار نگرفتن: «و من يتّق اللّه يجعل له مخرجاً»(7).

تقوا، عامل توجه و حمايت و همراهي خاص خداوند: «ان اللّه مع المتّقين»(8).

تقوا، عامل عاقبت به خيري است: «والعاقبة للمتّقين»(9).

تقوا، فلسفه عبادت(10) و بسياري از دستورات اسلامي چون روزه(11) و... مي باشد.

2ـ «و ايّاک و المزاح فانّه يذهب هيبة الرّجل و ماء وجهه؛ از شوخي بپرهيز، زيرا شوخي هيبت مرد و آبروي او را مي برد.»

البته به اين نکات در مزاح توجّه شود:

يک: شوخي اگر از دائره حق خارج نشود ممدوح است. پيامبر اکرم(ص) فرمود: «انّي امزح ولا اقول الّا حقّاً؛ من مزاح مي کنم ولي جز حق نمي گويم»(12).

دو: اصل شوخي و مزاح نمودن ممدوح است حضرت صادق(ع) فرمود: هيچ مؤمني نيست مگر اين که در او از دعابه وجود دارد، عرض کردم: دعابة چيست؟ فرمود: «المزاح».(13)

سه: ـ مزاح ممدوح هم از حَد و مرز عبور نکند و زياد نشود و گرنه مذموم مي شود، پيامبر اکرم(ص) فرمود: «کثرة المزاح يذهب بماء الوجه؛ زياد مزاح کردن آبروي انسان را مي برد.»(14)

با اين نکات روشن شد که در کلام حضرت باقر(ع) نيز مقصود زياد شوخي کردن و از حق و اندازه خارج شدن است.

3ـ «و عليک بالدّعاء لاخوانک بظهر الغيب فانّه يهيل الرّزق بقولها ثلاثاً؛(15) بر تو باد به دعا کردن براي برادرانت (از اهل ايمان) در غياب آن ها، زيرا که اين کار روزي را سرازير مي کند، حضرت اين جمله را سه بار فرمود».

دعا گاه براي مسائل دنيوي است و گاه مسائل معنوي و آخرتي، دعا براي دنيا گاه براي خود انسان است و گاه براي ديگران، و همين طور دعا در مسائل معنوي يا براي خود شخص است و يا ديگران.

از بين اقسام دعا، بهترين دعا آن است که در حق برادران ديني و ديگران باشد.

پيامبر اکرم(ص) فرمود: «اذا دعا احدٌ فليعمّ فانّه اوجب للدّعاء و من قدّم اربعين رجلاً من اخوانه قبل ان يدعوا لنفسه استجيب له فيهم و في نفسه؛(16) هرگاه کسي خواست دعا کند دعاي خود را عموميّت دهد (و براي ديگران نيز دعا کند) زيرا فراگيري لازم تر است براي دعا نمودن، و کسي که جلو اندازد چهل نفر مرد از برادران (مؤمن) خود را قبل از دعا کردن براي خودش، دعايش در حق آنان و خودش مستجاب مي شود.»

ب: وصيّت به جابربن يزيدبن الحرث الجعفي در اين وصيّت حضرت به پنج نکته مهم، سفارش مي فرمايد:

«اوصيک بخمسٍ، (اي جابر!) تو را به پنج چيز وصيّت و سفارش مي کنم.»

1ـ «ان ظلمت فلاتظلم،اگر مورد ظلم قرار گرفتي خود ظلم نکن.»

البته اين سفارش در حيطه خودي و مسلمانان است که بدي آنها را با بدي پاسخ نبايد داد بلکه گذشت کرد چنان که قرآن کريم مي فرمايد: «...والعافين عن النّاس و اللّه يحبّ المحسنين؛ (متقين کساني هستند که) از خطاي مردم در مي گذرند، و خدا نيکوکاران را دوست مي دارد.»(17)

ولي در مقابل کفار مي فرمايد: «فمن اعتدي عليکم فاعتدوا عليه بمثل ما اعتدي عليکم؛(18) و (به طور کلي) هر کس به شما تجاوز کرد همانند آن بر او تعدّي کنيد.»

و در آيه اي بين اين دو امر جمع شده است که: «...اشدّاء علي الکفّار رحماء بينهم...؛(19) محمد رسول خدا است و کساني که با او هستند در برابر کفار سرسخت و شديد و در ميان خود مهربانند.»

2ـ «و ان خانوک فلا تخن؛ و اگر به تو خيانت کردند، تو خيانت نکن.»

اين يک سفارش عمومي است که حتّي به کفار و غير مسلمانان نيز نبايد خيانت روا داشت.

3ـ «و ان کذّبت فلا تغضب؛اگر تکذيب شدي خشمناک مشو.»

همان کاري که پيامبران کردند، با آنهمه تکذيب در حد نهايي خود را حفظ کردند و غضبناک نشدند.

و در جاي ديگر حضرت باقر(ع) فرمود: «لاقوّة کردّ الغضب؛(20) قدرتي بسان رد خشم نيست.» و همچنين فرمود: «من کظم غيظاً و هو يقدر علي امتضائه حشا اللّه قلبه امناً و ايماناً يوم القيامة؛(21) هر کسي خشم خود را فرو برد، در حالي که توان به کار بردن آن را دارد خداوند قلب او را پر از آرامش و ايمان مي کند در روز قيامت»(22).

4ـ «و ان مدحت فلا تفرح؛ اگر مدح و ستايشت کردند شاد مشو.»

خوشحال شدن از مدح ديگران، خصوصاً مدحهايي که در انسان وجود ندارد سخت خطرناک و گمراه کننده است پيامبر اکرم(ص) به ابن مسعود فرمود: «اذا مدحک النّاس فقالوا: انّک تصوم النّهار و تقوم الليل و انت علي غير ذلک فلا تفرح بذلک؛ اگر مردم مدحت کردند پس گفتند(بلي ما شاء اللّه) روز را روزه مي گيري و شب را بر پا مي خيزي (و به عبادت سر مي کني) در حالي که تو بر غير اين حالت هستي، پس خوشحال مشو، فانّ اللّه تعالي يقول «لا تحسبنّ الّذين يفرحون بما اتوا و يحبّون ان يحمدوا بما لم يفعلوا فلا تحسبنّهم بمفازةٍ من العذاب و لهم عذابٌ اليم؛(23) زيرا خداوند متعال فرمود: «گمان مبر آنها که از اعمال خود خوشحال مي شوند و دوست دارند در برابر کار (نيکي) که انجام نداده اند مورد ستايش قرار گيرند، از عذاب (الهي) برکنارند (بلکه) براي آنها، عذاب دردناکي است.»(24)

اول ذیحجه

mohadese — Thu, 19 Nov 2009 12:50:34 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم.

سلام دوستان خوبم.

تبریک میگم سالروز عقد آسمانی دو انسان کامل خلقت رو، زن و مردی از جنس آسمان، و الگوی تمام بشریت، حضرت علی علیه السلام و حضرت زهرا سلام الله علیها.

امروز روز سرور عرشیان است، امروز روز رضای پروردگار است... دو دریا به هم می پیوندند... دو دریای علم و حلم، علی و فاطمه... و حقیقت در گروی این پیوند جاریست...

در تمام مراحل و موارد ، مراسم ازدواج حضرت زهرا(س)، الهي بود. وليمه‌ي ازدواج، مبارک بود چرا که با آن فقيران مدينه را اطعام نمودند. فاطمه (س) با فرياد تکبير به خانه‌ي اميرمؤمنان(ع) مشرف شد و در ميانه‌ي راه پيراهن عروسي خويش را مسکين بخشيد.

حضرت زهرا سلام الله علیها:

ارزشمندترین شما کسی است که با همسر خود مهربان تر و بخشنده تر باشد.

امروز یه برنامه ی مناسبتی رو میدیدم که یه مطلب خیلی خوب به گوشم خورد و گفتم اونو برای شما هم بنویسم.

میخوام از نگاهی براتون بنویسم که اگه ما به اون طرز نگاه برسیم، قعطا خیلی از مشکلاتمون به بهترین صورت حل میشه. اینکه اگر ما واقعا مسلمون هستیم و به کتاب خدا اعتقاد و اعتماد داریم، خوبه که متوجه باشیم اگر طالب عاقبت خیر هستیم، می بایست در ملاک هایی که برای انتخاب هامون قائل میشیم، پیروی ملاک های اسلامی باشیم. مثلا در مورد همین امر ازدواج، خوبه که یکی از ملاک هامونو برای انتخاب فرد مناسب و همین طور انتخاب روش مناسب در رفتار با طرف مقابل و خانواده ی طرف مقابلمون، این آیه ی نورانی رو قرار بدیم که : والسابقون السابقون ، اولئک المقربون.

اینکه اگر میخواییم جزء مقربین درگاه خداوند باشیم، خودمون و همسرمون. اولا خودمون این روش رو پیش بگیریم، ثانیا یکی از ملاک های انتخابمون این مورد باشه. که از هم سبقت بگیریم در نیکی کردن و محبت کردن به هم و به خانواده ی هم... قطعا اگر این راه رو در پیش بگیریم خیلی مشکلات اصلا به وجود نمیاد، اگر هم بیاد، به بهترین شکل حل میشن و قطعا شامل گروهی از آدمها میشیم که خدای مهربون به اونها مژده تقرب داده...

من دعا میکنم به حق امروز خداوند برای همه ی دختران و پسران جوون، همسرانی مناسب و شایسه قرار بده و دوم برای زوج های جوان که خداوند به حق این روز عزیز بهشون تحمل و صبری شایسه و عاقبتی خیر عنایت کنه. انشاءالله...

شهادت امام جواد (ع)

mohadese — Wed, 18 Nov 2009 03:02:35 GMT

امام جواد عليه‏السلام مى‏فرمايد:

اِنَّ لِلّهِ عِبادا يَخُصُّهُمْ بِالنِّعَمِ وَ يُقِرُّها فيهِمْ ما بَذَلُوها فَإِذا مَنَعُوها نَزَعَها عَنْهُمْ وَ حَوَّلَها اِلى غَيْرِهِمْ

خداوند بندگانى دارد که نعمت‌هايش را به آنان اختصاص داده است و مقرر کرده است از آن بذل و بخشش کنند و اگر خوددارى کنند، از آنان مى‏گيرد و به ديگران منتقل مى‏کند.

کشف الغمه، ج2، ص364/ فصول المهمه، ص261/ بحارالانوار، ج78، ص79

یــــــــا امـام رئـوف

mohadese — Thu, 29 Oct 2009 09:40:18 GMT

میدونم که بخشش بی منتت زبون زده

دل من به این امید به مشهد تو اومده... خوشبحال کسایی که شب تولدت زائر حرمت هستن... برای منی که تا حالا لیاقت نداشتم بیام زیارتت، دعوت نامه نمیفرستی، امام مهربونم؟

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا علیه السلام

هدایای میلاد امام رضا

نوای رضا رضا

آشنایی با امام رضا(کلیک کنید)

mohadese — Mon, 26 Oct 2009 20:48:57 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

مطلبی رو خوندم در مورد حجاب توی یکی از وبلاگ ها... نقل میکنمش، اما بیشتر به این خاطر که اصلا فرصت نوشتن مطلب جدید رو ندارم...

برگرفته از وبلاگ یکی مثل هیچ کس :

در قرآن مجید بیش از ده آیه در مورد حجاب و حرمت نگاه به نامحرم وجود دارد.
یکی از این آیات، آیه 59 سوره احزاب است:« یا ایهاالنبی قل لازواجک و بناتک و نساءالمومنین یدنین علیهن من جلابیبهن ذلک ادنی ان یعرفن فلا یوذین و کان الله غفورا رحیما» (ای پیامبر، به زنان و دخترانت و نیز به زنان مومنین بگو خود را بپوشانند تا شناخته نشوند و مورد اذیت قرار نگیرند. و خداوند بخشنده مهربان است.)
جلاب به معنای یک پوشش سراسری است؛ یعنی زن باید همه اندامش پوشیده باشد تا همچون گلی لطیف از دسترس هوسرانان مصون و محفوظ باشد.
در سوره نور آیه 31 نیز مفصلا در مورد حجاب و حرمت نگاه به نامحرمان سخن به میان آمده است.

حجاب در لغت به معنای مانع، پرده و پوشش آمده است. استعمال این کلمه، بیش‎تر به معنی پرده است. این کلمه از آن جهت مفهوم پوشش می‎دهد که پرده، وسیله‎ی پوشش است، ولی هر پوششی حجاب نیست؛ بلکه آن پوششی حجاب نامیده می‎شود که از طریق پشت پرده واقع شدن صورت ‎گیرد.
حجاب، به معنای پوشش اسلامی بانوان، دارای دو بُعد ایجابی و سلبی است. بُعد ایجابی آن، وجوب پوشش بدن و بُعد سلبی آن، حرام بودن خودنمایی به نامحرم است؛ و این دو بُعد باید در کنار یکدیگر باشد تا حجاب اسلامی محقق شود؛ گاهی ممکن است بُعد اول باشد، ولی بُعد دوم نباشد، در این صورت نمی‎توان گفت که حجاب اسلامی محقق شده است.
اگر به معنای عام، هر نوع پوشش و مانع از وصول به گناه را حجاب بنامیم، حجاب می‎تواند اقسام و انواع متفاوتی داشته باشد. یک نوع آن حجاب ذهنی، فکری و روحی است؛ مثلاً اعتقاد به معارف اسلامی، مانند توحید و نبوت، از مصادیق حجاب ذهنی، فکری و روحی صحیح است که می‎تواند از لغزش‎ها و گناه‎های روحی و فکری، مثل کفر و شرک جلوگیری نماید.
علاوه بر این، در قرآن از انواع دیگر حجاب که در رفتار خارجی انسان تجلی می‎کند، نام برده شده است؛

حجاب چشم

قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ (نور؛30)

ای رسول ما به مردان مؤمن بگو تا چشم‎ها را از نگاه ناروا بپوشند.

قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ(نور؛31)

ای رسول به زنان مؤمن بگو تا چشم‎ها را از نگاه ناروا بپوشند.

حجاب در گفتار
نوع دیگر حجاب و پوشش قرآنی، حجاب گفتاری زنان در مقابل نامحرم است:

فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ(احزاب؛32)

پس زنهار نازک و نرم با مردان سخن نگویید؛ مبادا آن که دلش بیمار (هوا و هوس) است به طمع افتد.

حجاب رفتاری

نوع دیگر حجاب و پوشش قرآنی، حجاب رفتاری زنان در مقابل نامحرم است. به زنان دستور داده شده است به گونه‎ای راه نروند که با نشان دادن زینت‎های خود باعث جلب توجه نامحرم شوند

وَ لا یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ ما یُخْفِینَ مِنْ زِینَتِهِنَّ(نور؛31)

و آن طور پای به زمین نزنند که خلخال و زیور پنهان پاهایشان معلوم شود.

اما چرا بعضی از زنان با وجود داشتن حجاب ، دچار تخلف می شوند؟

زیرا مشکل این عده از زنان، ضعف در حجاب باطنی و فقدان ایمان و اعتقاد قوی به آثار مثبت حجاب و پوشش ظاهری است و قبلاً گذشت که حجاب اسلامی ابعادی گسترده دارد و یکی از مهم‌ترین و اساسی‏ترین ابعاد آن، حجاب درونی و باطنی و ذهنی است که فرد را در مواجهه با گناه و فساد، از عقاید و ایمان راسخ درونی برخوردار می‌کند؛ و اساساً این حجاب ذهنی و عقیدتی، به منزله‎ی سنگ بنای دیگر حجاب‎ها، از جمله حجاب و پوشش ظاهری است؛ زیرا افکار و عقاید انسان، شکل دهنده‌ی رفتارهای اوست.

البته، همان‎گونه که حجاب و پوشش ظاهری، لزوماً به معنای برخورداری از همه‌ی مراتب عفاف نیست، عفاف بدون رعایت پوشش ظاهری نیز قابل تصور نیست. نمی‎توان زن یا مردی را که عریان یا نیمه عریان در انظار عمومی ظاهر می‎شود عفیف دانست؛ زیرا گفتیم که پوشش ظاهری یکی از علامت‎ها و نشانه‎های عفاف است، و بین مقدار عفاف و حجاب، رابطه‌ی تأثیر و تأثّر متقابل وجود دارد. بعضی نیز رابطه‌ی عفاف و حجاب را از نوع رابطه‌ی ریشه و میوه دانسته‌اند؛ با این تعبیر که حجاب، میوه‌ی عفاف، و عفاف، ریشه‌ی حجاب است. برخی افراد ممکن است حجاب ظاهری داشته باشند، ولی عفاف و طهارت باطنی را در خویش ایجاد نکرده باشند. این حجاب، تنها پوسته‌ و ظاهری است. از سوی دیگر، افرادی ادعای عفاف کرده و با تعابیری، مثل «من قلب پاک دارم، خدا با قلب‌ها کار دارد»، خود را سرگرم می‌کنند؛ چنین انسان‎هایی باید در قاموس اندیشه‌ی خود این نکته‌ی اساسی را بنگارند که

درون پاک، بیرونی پاک می‌پروراند و هرگز قلب پاک، موجب بارور شدن میوه‌ی ناپاکِ بی‌حجابی نخواهد شد.

بانو خوش آمدی!

mohadese — Tue, 20 Oct 2009 18:35:18 GMT

بنام خدا

صدای شادی افلاکیان از کوچه پس کوچه‏های مدینه به گوش می‏رسد. از خانه ساده و با صفای امام کاظم علیه‏السلام، نوری به آسمان برخاسته است. ستاره‏ها نورانی‏تر شده‏اند و ماه، همچون خورشید می‏درخشد. صدای گریه‏ای سکوت آسمان‏ها را شکسته، انتظار عاشقانه پدری را به پایان رسانده، و لب‏های پر از نور پیشوای هفتم را به لبخند زینت داده و بر اماممان، حضرت رضا علیه‏السلام همدمی بخشیده، تا زینبی دیگر برای حسینی دیگر باشد. آری، مدینه از شمیم فاطمه معصومه علیهاالسلام معطر شده است. (۱)

امروز را روز دختران نامیده اند ...

وقتي باور غالب جامعه، «زن» را مايه عار ميدانست و از «دختر» نفرت داشت و حتى آن را زنده به گور ميساخت؛ در چنين محيطي، «اسلام» جايگاه انسانى زن را احياء کرده و او را ريحانه؛ يعني شاخه گلى ظريف مينامد. يکى از ارمغانهاى زيباي پيامبر، شخصيت دادن به دختر و زن ميباشد. بدان حد که پيامبر(ص) ميفرمود :

ـ بهترين فرزندان شما، دخترانتان مي‌باشند .

ـ از خوش قدمى زن ، اين است که نخستين فرزندش دختر باشد .

و چون به نبى خاتم بشارت دختر ميدادند، مي‌فرمود:

گلي است که خدا ، روزيش مي‌دهد و تامين او با خداست .

بر خود بباليد و از آن دسته دخترانى باشيد که پيامبر درباره ي ايشان فرمود:

چه خوب فرزندانى اند دختران محجوب ! (۲)

ویژه دختران ( ویژه نامه میلاد حضرت معصومه ) کلیک کنید

پی نوشت:

۱: میلاد حضرت معصومه (س) و روز ملی دختران بر پیروان راستین آن بانوی والا مقام به خصوص دختران فاطمی مبارک باد .

۲: برای دسترسی به منابع بر روی لینک های ۱ و ۲ کلیک کنید .

۳: برگرفته از وبلاگ یکی مثل هیچ کس