تبليغاتX
حظ رب: فاطمه سلام الله علیها
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

 

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک علیک منی سلام الله ابدا ما بقیت و بقی اللیل و النهار و لا جعله الله آخر العهد منی لزیارتکم السلام علی الحسینو علی علی بن الحسین و علی اصحاب الحسین علیه السلام

   

فلسفه عاشورا(آیت الله مطهری)
شهید مطهری : ما می خواهیم حرف آقایمان را بگوئیم. ما هر سال می خواهیم تجدید حیات کنیم :

 « یا ایها الذین امنوا استجیبوا لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم» (سوره انفال آیه 24)

باید بگوییم عاشورا روز تجدید حیات ماست. در این روز می خواهیم در کوثر حسینی شستشو کنیم.

تجدید حیات کنیم ، روح خودمان را شستشو بدهیم ، خودمان را زنده کنیم ، از نو مبادی و مبانی اسلام

را بیاموزیم و روح اسلام را از نو به خودمان تزریق کنیم. ما نمی خواهیم حس امر به معروف و نهی از منکر ، احساس شهادت ، احساس جهاد ، احساس فداکاری در راه حق در ما فراموش شود ، نمیخواهیم روح فداکاری در راه حق در ما بمیرد.

این فلسفه عاشورا است ، نه گناه کردن و بعد به نام حسین بن علی بخشیده شدن .

گناه کنیم بعد در مجلسی شرکت کنیم و بگوییم خوب دیگر گناهانمان بخشیده شد.

گناه آن وقت بخشیده می شود که روح ما پیوندی با روح حسین بن علی بخورد.

(حماسه حسینی ، صص 187 و 188).

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم دی 1388ساعت 21:1  توسط م. یزدی  | 

ما  منتظر صبح شب یلداییم دستی به دعا تا فرج فرداییم . . .

اضافه شده در ساعت ۱۹ روز یکشنبه :

عروج ملکوتی آیت الله منتظری رو تسلیت عرض میکنم.

آيت الله حسينعلي منتظري شب گذشته در منزلش دار فاني را وداع گفت. وي در سن 87 سالگي در قم از دنيا رفت.

حجت الاسلام احمد منتظري با تاييد خبر فوت آيت‌الله منتظري گفت:‌شب گذشته آيت‌الله منتظري بر اثر بيماري در منزل درگذشت.

حسينعلى منتظرى در سال 1301 خورشيدى (1340 هجرى قمرى -‏ ‏1922 ميلادى) در شهر نجف آباد در 24 کيلومترى غرب اصفهان به دنيا آمد و در سال 1320 براي ادامه تحصيل از اصفهان عازم قم شد.

وي در قم از درس اساتيدي همچون امام خميني، آيت الله حاج شيخ‏ ‏عبدالرزاق قائينى، آيت الله آقاى حاج‏ ‏سيدمحمد محقق يزدى معروف به "داماد"، آيت الله بهاءالدينى، آيت الله حاج‏ ‏سيد صدرالدين صدر، ‏آيت الله العظمى آقاى حاج آقا حسين بروجردى و آيت الله علامه طباطبائى استفاده کرد.

وي درجه اجتهاد را در سن 24 سالگي کسب کرد

ايت الله منتظري از سال 42 توسط رژيم شاه چندين نوبت بازداشت و در نهايت در سال 54 به ده سال زندان محکوم شد اما در هشتم آبان 57 به همراه آيت الله طالقاني آزاد شد.

وي پس از پيروزي انقلاب اسلامي مسئوليت هاي گوناگوني داشت از جمله در سال 64 از سوي مجلس خبرگان رهبري به عنوان قائم مقام رهبري انتخاب و تا سال 68 نيز در اين جايگاه بود. ...


 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم آذر 1388ساعت 12:7  توسط م. یزدی  | 

عیدتون مبارک

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم آذر 1388ساعت 15:21  توسط م. یزدی  | 

 

 

 

 

 

 

دل در جوشش ناب عرفه، وضو مي گيرد و در صحراي تفتيده عرفات، جاري مي شود. آن جا كه ايوان هزار نقش خداشناسي است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده اند. دل، بيقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) شده است. پنجره باران خورده چشم ها از ضريح اجابت، تصوير مي دهد و اين صحراي عرفات است كه با كلمات روحبخش دعاي امام حسين (ع) و اشك عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش مي كند. اشك و زمزمه ما را نيز بپذير، اي خداي عرفه.

عرفات نام جايگاهي است كه حاجيان در روز عرفه (نهم ذي الحجه) در آنجا توقف مي كنند و به دعا و نيايش ميپردازند و پس از برگزاري نماز ظهر و عصر به مكه مکرمه باز ميگردند و وجه تسميه آنرا چنين گفته اند كه جبرائيل عليه السلام هنگامي كه مناسك را به ابراهيم مي آموخت، چون به عرفه رسيد به او گفت «عرفت» و او پاسخ داد آري، لذا به اين نام خوانده شد. و نيز گفته اند سبب آن اين است كه مردم از اين جايگاه به گناه خود اعتراف ميكنند و بعضي آن را جهت تحمل صبر و رنجي ميدانند كه براي رسيدن به آن بايد متحمل شد. چرا كه يكي از معاني «عرف» صبر و شكيبايي و تحمل است.

صحراي عرفات همايش شناخت و خودسازي امام حسين (ع)

حضرت سيدالشهدا، امام حسين (ع) نيز بعد از ظهر روز عرفه همراه با فرزندان و گروهي از اصحاب از خيمه هاي خود در صحراي عرفات بيرون آمدند، و روي به دامن «كوه رحمت» نهادند و در سمت چپ كوه روي به كعبه، همايشي تشكيل دادند، كه موضوع آن بمناسبت روز عرفه (روز شناخت)، شناخت و سازندگي بود. اين همايش، تنها جنبه علم و معرفت نداشت بلكه شناخت توأم با عمل و سازندگي و تزكيه و خودسازي بود و فهرست مطالب آن عبارت بودند از:

1ـ شناخت خدا و صفات الهي.

2ـ شناخت خود يا خودشناسي.

3ـ شناخت جهان.

4ـ شناخت آخرت.

5ـ شناخت پيامبران.

6ـ خودسازي با صفات الهي.

7ـ پرورش نفس با كمالات الهي.

8ـ توبه و بازگشت به خداي مهربان.

9ـ دور كردن صفات نكوهيده از خود با تسبيح پروردگار.

10ـ فراگيري راه تعليم و تربيت از خدا.

11ـ شناخت و درخواست بهترين مسئلت ها.

12ـ تبديل خود پرستي نفس به خدا پرستي.

13ـ تبديل خود برتر بيني نفس به تواضع و فروتني.

14ـ تبديل خودخواهي نفس به ايثار و غير خواهي.

15ـ تعليم مفاهيم و ادبيات قرآن.

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم آذر 1388ساعت 12:38  توسط م. یزدی  | 

بسم الله الرحمن الرحیم

شهادت امام محمد باقر علیه السلام رو تسلیت عرض میکنم. اون چیزی که در این مقاله به دنبالش هستم ارائه ی گوشه هایی از وصیت های امام محمد باقر علیه السلام نسبت به برخی از افراد است به امید اینکه بتونن مفید و راه گشا باشن. مطلب طولانیه یه مقدار. مابقیش تو ادامه مطلبه که اگه مایل بودید مطالعه کنید...

الف: وصيّت به شخصي که اندرز خواست، اين وصيّت و نصيحت سه جمله مهم و ارزشمند دارد:

1ـ «اوصيک بتقوي اللّه ؛ شما را به تقواي الهي در خودنگهداري توصيه مي کنم».

اين جمله هر چند کوتاه است ولي اگر نگاه و نظري به قرآن داشته باشيم به خوبي مي فهميم که از جايگاه با عظمت و با اهميّت برخوردار است. در يک نگاه اجمالي به قرآن به اين نکات درباره تقوا برمي خوريم:

تقوا، ملاک برتري فرد بر انسانهاي ديگر: «انّ اکرمکم عند اللّه اتقيکم»(1)

تقوا، زمينه پذيرش هدايت الهي را فراهم مي کند: «هدي للمتّقين»(2)

تقوا، وسيله براي دريافت علم الهي و ويژه است: «اتقواللّه و يعلّمکم اللّه»(3).

تقوا، وسيله دريافت رحمت الهي است: «اتقوا لعلّکم ترحمون»(4).

تقوا، معيار قبولي اعمال و طاعات: «انّما يتقبل اللّه من المتّقين»(5).

تقوا، وسيله دريافت رزق از طرق غير منتظره: «و يرزقه من حيث لا يحتسب»(6).

تقوا، وسيله براي در بن بست قرار نگرفتن: «و من يتّق اللّه يجعل له مخرجاً»(7).

تقوا، عامل توجه و حمايت و همراهي خاص خداوند: «ان اللّه مع المتّقين»(8).

تقوا، عامل عاقبت به خيري است: «والعاقبة للمتّقين»(9).

تقوا، فلسفه عبادت(10) و بسياري از دستورات اسلامي چون روزه(11) و... مي باشد.

2ـ «و ايّاک و المزاح فانّه يذهب هيبة الرّجل و ماء وجهه؛ از شوخي بپرهيز، زيرا شوخي هيبت مرد و آبروي او را مي برد.»

البته به اين نکات در مزاح توجّه شود:

يک: شوخي اگر از دائره حق خارج نشود ممدوح است. پيامبر اکرم(ص) فرمود: «انّي امزح ولا اقول الّا حقّاً؛ من مزاح مي کنم ولي جز حق نمي گويم»(12).

دو: اصل شوخي و مزاح نمودن ممدوح است حضرت صادق(ع) فرمود: هيچ مؤمني نيست مگر اين که در او از دعابه وجود دارد، عرض کردم: دعابة چيست؟ فرمود: «المزاح».(13)

سه:  ـ مزاح ممدوح هم از حَد و مرز عبور نکند و زياد نشود و گرنه مذموم مي شود، پيامبر اکرم(ص) فرمود: «کثرة المزاح يذهب بماء الوجه؛ زياد مزاح کردن آبروي انسان را مي برد.»(14)

با اين نکات روشن شد که در کلام حضرت باقر(ع) نيز مقصود زياد شوخي کردن و از حق و اندازه خارج شدن است.

3ـ «و عليک بالدّعاء لاخوانک بظهر الغيب فانّه يهيل الرّزق بقولها ثلاثاً؛(15) بر تو باد به دعا کردن براي برادرانت (از اهل ايمان) در غياب آن ها، زيرا که اين کار روزي را سرازير مي کند، حضرت اين جمله را سه بار فرمود».

دعا گاه براي مسائل دنيوي است و گاه مسائل معنوي و آخرتي، دعا براي دنيا گاه براي خود انسان است و گاه براي ديگران، و همين طور دعا در مسائل معنوي يا براي خود شخص است و يا ديگران.

از بين اقسام دعا، بهترين دعا آن است که در حق برادران ديني و ديگران باشد.

پيامبر اکرم(ص) فرمود: «اذا دعا احدٌ فليعمّ فانّه اوجب للدّعاء و من قدّم اربعين رجلاً من اخوانه قبل ان يدعوا لنفسه استجيب له فيهم و في نفسه؛(16) هرگاه کسي خواست دعا کند دعاي خود را عموميّت دهد (و براي ديگران نيز دعا کند) زيرا فراگيري لازم تر است براي دعا نمودن، و کسي که جلو اندازد چهل نفر مرد از برادران (مؤمن) خود را قبل از دعا کردن براي خودش، دعايش در حق آنان و خودش مستجاب مي شود.»

ب: وصيّت به جابربن يزيدبن الحرث الجعفي در اين وصيّت حضرت به پنج نکته مهم، سفارش مي فرمايد:

«اوصيک بخمسٍ، (اي جابر!) تو را به پنج چيز وصيّت و سفارش مي کنم.»

1ـ «ان ظلمت فلاتظلم،اگر مورد ظلم قرار گرفتي خود ظلم نکن.»

البته اين سفارش در حيطه خودي و مسلمانان است که بدي آنها را با بدي پاسخ نبايد داد بلکه گذشت کرد چنان که قرآن کريم مي فرمايد: «...والعافين عن النّاس و اللّه يحبّ المحسنين؛ (متقين کساني هستند که) از خطاي مردم در مي گذرند، و خدا نيکوکاران را دوست مي دارد.»(17)

ولي در مقابل کفار مي فرمايد: «فمن اعتدي عليکم فاعتدوا عليه بمثل ما اعتدي عليکم؛(18) و (به طور کلي) هر کس به شما تجاوز کرد همانند آن بر او تعدّي کنيد.»

و در آيه اي بين اين دو امر جمع شده است که: «...اشدّاء علي الکفّار رحماء بينهم...؛(19) محمد رسول خدا است و کساني که با او هستند در برابر کفار سرسخت و شديد و در ميان خود مهربانند.»

2ـ «و ان خانوک فلا تخن؛ و اگر به تو خيانت کردند، تو خيانت نکن.»

اين يک سفارش عمومي است که حتّي به کفار و غير مسلمانان نيز نبايد خيانت روا داشت.

3ـ «و ان کذّبت فلا تغضب؛اگر تکذيب شدي خشمناک مشو.»

همان کاري که پيامبران کردند، با آنهمه تکذيب در حد نهايي خود را حفظ کردند و غضبناک نشدند.

و در جاي ديگر حضرت باقر(ع) فرمود: «لاقوّة کردّ الغضب؛(20) قدرتي بسان رد خشم نيست.» و همچنين فرمود: «من کظم غيظاً و هو يقدر علي امتضائه حشا اللّه قلبه امناً و ايماناً يوم القيامة؛(21) هر کسي خشم خود را فرو برد، در حالي که توان به کار بردن آن را دارد خداوند قلب او را پر از آرامش و ايمان مي کند در روز قيامت»(22).

4ـ «و ان مدحت فلا تفرح؛ اگر مدح و ستايشت کردند شاد مشو.»

خوشحال شدن از مدح ديگران، خصوصاً مدحهايي که در انسان وجود ندارد سخت خطرناک و گمراه کننده است پيامبر اکرم(ص) به ابن مسعود فرمود: «اذا مدحک النّاس فقالوا: انّک تصوم النّهار و تقوم الليل و انت علي غير ذلک فلا تفرح بذلک؛ اگر مردم مدحت کردند پس گفتند(بلي ما شاء اللّه) روز را روزه مي گيري و شب را بر پا مي خيزي (و به عبادت سر مي کني) در حالي که تو بر غير اين حالت هستي، پس خوشحال مشو، فانّ اللّه تعالي يقول «لا تحسبنّ الّذين يفرحون بما اتوا و يحبّون ان يحمدوا بما لم يفعلوا فلا تحسبنّهم بمفازةٍ من العذاب و لهم عذابٌ اليم؛(23) زيرا خداوند متعال فرمود: «گمان مبر آنها که از اعمال خود خوشحال مي شوند و دوست دارند در برابر کار (نيکي) که انجام نداده اند مورد ستايش قرار گيرند، از عذاب (الهي) برکنارند (بلکه) براي آنها، عذاب دردناکي است.»(24)

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 14:26  توسط م. یزدی  | 

 

بسم الله الرحمن الرحیم.

 سلام دوستان خوبم.

تبریک میگم سالروز عقد آسمانی دو انسان کامل خلقت رو، زن و مردی از جنس آسمان، و الگوی تمام بشریت، حضرت علی علیه السلام و حضرت زهرا سلام الله علیها.

امروز روز سرور عرشیان است، امروز روز رضای پروردگار است... دو دریا به هم می پیوندند... دو دریای علم و حلم، علی و فاطمه... و حقیقت در گروی این پیوند جاریست...

 

در تمام مراحل و موارد ، مراسم ازدواج حضرت زهرا(س)، الهي بود. وليمه‌ي ازدواج، مبارک بود چرا که با آن فقيران مدينه را اطعام نمودند. فاطمه (س) با فرياد تکبير به خانه‌ي اميرمؤمنان(ع) مشرف شد و در ميانه‌ي راه پيراهن عروسي خويش را مسکين بخشيد.

حضرت زهرا سلام الله علیها:

ارزشمندترین شما کسی است که با همسر خود مهربان تر و بخشنده تر باشد.

 

امروز یه برنامه ی مناسبتی رو میدیدم که یه مطلب خیلی خوب به گوشم خورد و گفتم اونو برای شما هم بنویسم.

میخوام از نگاهی براتون بنویسم که اگه ما به اون طرز نگاه برسیم، قعطا خیلی از مشکلاتمون به بهترین صورت حل میشه. اینکه اگر ما واقعا مسلمون هستیم و به کتاب خدا اعتقاد و اعتماد داریم، خوبه که متوجه باشیم اگر طالب عاقبت خیر هستیم، می بایست در ملاک هایی که برای انتخاب هامون قائل میشیم، پیروی ملاک های اسلامی باشیم. مثلا در مورد همین امر ازدواج، خوبه که یکی از ملاک هامونو برای انتخاب فرد مناسب و همین طور انتخاب روش مناسب در رفتار با طرف مقابل و خانواده ی طرف مقابلمون، این آیه ی نورانی رو قرار بدیم که : والسابقون السابقون ، اولئک المقربون.

اینکه اگر میخواییم جزء مقربین درگاه خداوند باشیم، خودمون و همسرمون. اولا خودمون این روش رو پیش بگیریم، ثانیا یکی از ملاک های انتخابمون این مورد باشه. که از هم سبقت بگیریم در نیکی کردن و محبت کردن به هم و به خانواده ی هم...  قطعا اگر این راه رو در پیش بگیریم خیلی مشکلات اصلا به وجود نمیاد، اگر هم بیاد، به بهترین شکل  حل میشن و قطعا شامل گروهی از آدمها میشیم که خدای مهربون به اونها مژده تقرب داده...

من دعا میکنم به حق امروز خداوند برای همه ی دختران و پسران جوون، همسرانی مناسب و شایسه قرار بده و دوم برای زوج های جوان که خداوند به حق این روز عزیز بهشون تحمل و صبری شایسه و عاقبتی خیر عنایت کنه. انشاءالله...

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 16:21  توسط م. یزدی  | 

امام جواد عليه‏السلام مى‏فرمايد:

اِنَّ لِلّهِ عِبادا يَخُصُّهُمْ بِالنِّعَمِ وَ يُقِرُّها فيهِمْ ما بَذَلُوها فَإِذا مَنَعُوها نَزَعَها عَنْهُمْ وَ حَوَّلَها اِلى غَيْرِهِمْ

خداوند بندگانى دارد که نعمت‌هايش را به آنان اختصاص داده است و مقرر کرده است از آن بذل و بخشش کنند و اگر خوددارى کنند، از آنان مى‏گيرد و به ديگران منتقل مى‏کند.


کشف الغمه، ج2، ص364/ فصول المهمه، ص261/ بحارالانوار، ج78، ص79
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 6:33  توسط م. یزدی  | 

 

میدونم که بخشش بی منتت زبون زده

دل من به این امید به مشهد تو اومده... خوشبحال کسایی که شب تولدت زائر حرمت هستن... برای منی که تا حالا لیاقت نداشتم بیام زیارتت، دعوت نامه نمیفرستی، امام مهربونم؟

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا علیه السلام

هدایای میلاد امام رضا

نوای رضا رضا

آشنایی با امام رضا(کلیک کنید)

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم آبان 1388ساعت 13:11  توسط م. یزدی  | 

بسم الله الرحمن الرحیم

مطلبی رو خوندم در مورد حجاب توی یکی از وبلاگ ها... نقل میکنمش، اما بیشتر به این خاطر که اصلا فرصت نوشتن مطلب جدید رو ندارم... 

برگرفته از وبلاگ یکی مثل هیچ کس :

در قرآن مجید بیش از ده آیه در مورد حجاب و حرمت نگاه به نامحرم وجود دارد.
یکی از این آیات، آیه 59 سوره احزاب است:« یا ایهاالنبی قل لازواجک و بناتک و نساءالمومنین یدنین علیهن من جلابیبهن ذلک ادنی ان یعرفن فلا یوذین و کان الله غفورا رحیما» (ای پیامبر، به زنان و دخترانت و نیز به زنان مومنین بگو خود را بپوشانند تا شناخته نشوند و مورد اذیت قرار نگیرند. و خداوند بخشنده مهربان است.)
جلاب به معنای یک پوشش سراسری است؛ یعنی زن باید همه اندامش پوشیده باشد تا همچون گلی لطیف از دسترس هوسرانان مصون و محفوظ باشد.
در سوره نور آیه 31 نیز مفصلا در مورد حجاب و حرمت نگاه به نامحرمان سخن به میان آمده است.

حجاب در لغت به معنای مانع، پرده و پوشش آمده است. استعمال این کلمه، بیش‎تر به معنی پرده است. این کلمه از آن جهت مفهوم پوشش می‎دهد که پرده، وسیله‎ی پوشش است، ولی هر پوششی حجاب نیست؛ بلکه آن پوششی حجاب نامیده می‎شود که از طریق پشت پرده واقع شدن صورت ‎گیرد.
حجاب، به معنای پوشش اسلامی بانوان، دارای دو بُعد ایجابی و سلبی است. بُعد ایجابی آن، وجوب پوشش بدن و بُعد سلبی آن، حرام بودن خودنمایی به نامحرم است؛ و این دو بُعد باید در کنار یکدیگر باشد تا حجاب اسلامی محقق شود؛ گاهی ممکن است بُعد اول باشد، ولی بُعد دوم نباشد، در این صورت نمی‎توان گفت که حجاب اسلامی محقق شده است.
اگر به معنای عام، هر نوع پوشش و مانع از وصول به گناه را حجاب بنامیم، حجاب می‎تواند اقسام و انواع متفاوتی داشته باشد. یک نوع آن حجاب ذهنی، فکری و روحی است؛ مثلاً اعتقاد به معارف اسلامی، مانند توحید و نبوت، از مصادیق حجاب ذهنی، فکری و روحی صحیح است که می‎تواند از لغزش‎ها و گناه‎های روحی و فکری، مثل کفر و شرک جلوگیری نماید.
علاوه بر این، در قرآن از انواع دیگر حجاب که در رفتار خارجی انسان تجلی می‎کند، نام برده شده است؛ 

حجاب چشم

قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ (نور؛30)
 
 ای رسول ما به مردان مؤمن بگو تا چشم‎ها را از نگاه ناروا بپوشند.
 
قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ(نور؛31)
 
 ای رسول به زنان مؤمن بگو تا چشم‎ها را از نگاه ناروا بپوشند. 
 
حجاب در گفتار 
نوع دیگر حجاب و پوشش قرآنی، حجاب گفتاری زنان در مقابل نامحرم است:

 
فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ(احزاب؛32)
 
پس زنهار نازک و نرم با مردان سخن نگویید؛ مبادا آن که دلش بیمار (هوا و هوس) است به طمع افتد.
 
حجاب رفتاری
نوع دیگر حجاب و پوشش قرآنی، حجاب رفتاری زنان در مقابل نامحرم است. به زنان دستور داده شده است به گونه‎ای راه نروند که با نشان دادن زینت‎های خود باعث جلب توجه نامحرم شوند

 
وَ لا یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ ما یُخْفِینَ مِنْ زِینَتِهِنَّ(نور؛31)
 
و آن طور پای به زمین نزنند که خلخال و زیور پنهان پاهایشان معلوم شود.
 
 
اما چرا بعضی از زنان با وجود داشتن حجاب ، دچار تخلف می شوند؟
 
زیرا مشکل این عده از زنان، ضعف در حجاب باطنی و فقدان ایمان و اعتقاد قوی به آثار مثبت حجاب و پوشش ظاهری است و قبلاً گذشت که حجاب اسلامی ابعادی گسترده دارد و یکی از مهم‌ترین و اساسی‏ترین ابعاد آن، حجاب درونی و باطنی و ذهنی است که فرد را در مواجهه با گناه و فساد، از عقاید و ایمان راسخ درونی برخوردار می‌کند؛ و اساساً این حجاب ذهنی و عقیدتی، به منزله‎ی سنگ بنای دیگر حجاب‎ها، از جمله حجاب و پوشش ظاهری است؛ زیرا افکار و عقاید انسان، شکل دهنده‌ی رفتارهای اوست.
البته، همان‎گونه که حجاب و پوشش ظاهری، لزوماً به معنای برخورداری از همه‌ی مراتب عفاف نیست، عفاف بدون رعایت پوشش ظاهری نیز قابل تصور نیست. نمی‎توان زن یا مردی را که عریان یا نیمه عریان در انظار عمومی ظاهر می‎شود عفیف دانست؛ زیرا گفتیم که پوشش ظاهری یکی از علامت‎ها و نشانه‎های عفاف است، و بین مقدار عفاف و حجاب، رابطه‌ی تأثیر و تأثّر متقابل وجود دارد. بعضی نیز رابطه‌ی عفاف و حجاب را از نوع رابطه‌ی ریشه و میوه دانسته‌اند؛ با این تعبیر که حجاب، میوه‌ی عفاف، و عفاف، ریشه‌ی حجاب است. برخی افراد ممکن است حجاب ظاهری داشته باشند، ولی عفاف و طهارت باطنی را در خویش ایجاد نکرده باشند. این حجاب، تنها پوسته‌ و ظاهری است. از سوی دیگر، افرادی ادعای عفاف کرده و با تعابیری، مثل «من قلب پاک دارم، خدا با قلب‌ها کار دارد»، خود را سرگرم می‌کنند؛ چنین انسان‎هایی باید در قاموس اندیشه‌ی خود این نکته‌ی اساسی را بنگارند که
درون پاک، بیرونی پاک می‌پروراند و هرگز قلب پاک، موجب بارور شدن میوه‌ی ناپاکِ بی‌حجابی نخواهد شد.
 
+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت 0:19  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

صدای شادی افلاکیان از کوچه پس کوچه‏های مدینه به گوش می‏رسد. از خانه ساده و با صفای امام کاظم علیه‏السلام، نوری به آسمان برخاسته است. ستاره‏ها نورانی‏تر شده‏اند و ماه، همچون خورشید می‏درخشد. صدای گریه‏ای سکوت آسمان‏ها را شکسته، انتظار عاشقانه پدری را به پایان رسانده، و لب‏های پر از نور پیشوای هفتم را به لبخند زینت داده و بر اماممان، حضرت رضا علیه‏السلام همدمی بخشیده، تا زینبی دیگر برای حسینی دیگر باشد. آری، مدینه از شمیم فاطمه معصومه علیهاالسلام معطر شده است.  (۱)

امروز را روز دختران نامیده اند ...

وقتي باور غالب جامعه، «زن» را مايه عار ميدانست و از «دختر» نفرت داشت و حتى آن را زنده به گور ميساخت؛ در چنين محيطي، «اسلام» جايگاه انسانى زن را احياء کرده و او را ريحانه؛ يعني شاخه گلى ظريف مينامد. يکى از ارمغانهاى زيباي پيامبر، شخصيت دادن به دختر و زن ميباشد. بدان حد که پيامبر(ص) ميفرمود :

ـ بهترين فرزندان شما، دخترانتان مي‌باشند .

ـ از خوش قدمى زن ، اين است که نخستين فرزندش دختر باشد .

و چون به نبى خاتم بشارت دختر ميدادند، مي‌فرمود:

گلي است که خدا ، روزيش مي‌دهد و تامين او با خداست .

بر خود بباليد و از آن دسته دخترانى باشيد که پيامبر درباره  ي ايشان فرمود:

چه خوب فرزندانى اند دختران محجوب ! (۲)

ویژه دختران ( ویژه نامه میلاد حضرت معصومه ) کلیک کنید

پی نوشت:

۱: میلاد حضرت معصومه (س) و روز ملی دختران بر پیروان راستین آن بانوی والا مقام به خصوص دختران فاطمی مبارک باد .

۲: برای دسترسی به منابع بر روی لینک های ۱ و ۲ کلیک کنید .

۳: برگرفته از وبلاگ یکی مثل هیچ کس

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388ساعت 22:6  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

با کمی توجه و دقت در آیات حجاب متوجه می‌شویم که آیه 31 سوره نور خطاب به مومنان است. اول آیه «قل للمومنات ......» گفته شده و نه «قل للمسلمات ....» این نشان‌دهنده‌ی این مطلب است که مومن بودن با مسلم بودن تفاوت دارد. مومن بودن بعد از مسلمان بودن است. چنانچه در آیه 14 سوره حجرات  ذکر شده: «بگویید ما ایمان نیاوردیم ولیکن اسلام آوردیم ... و ایمان به قلبهایتان وارد نشده ...»

این مقدمات را ذکر کردم تا وارد این مطلب شده و بگویم: رعایت حجاب بستگی به درجه ایمان افراد دارد و هیچ اجبار و تحمیلی برای افراد نباید باشد، زیرا هرچه اعتقادات و بینش فرد نسبت به دین بیشتر باشد فرد در رعایت موارد دیگر دینی هم توجه و دقت لازم را می‌نماید.

و بعبارتی دیگر هرچه خانم‌ها از لحاظ فهم و اعتقاد  خود را بالا بکشند  این مسائل[حجاب] را بیشتر رعایت می‌کنند.

+ نوشته شده در  جمعه سوم مهر 1388ساعت 16:46  توسط م. یزدی  | 

   

قرار بر شب قدر است، شبي كه مهربان‌ترين كلمات بر پيشاني زمين نقش مي‌بندد و مقدس‌ترين واژه‌ها اتفاق مي‌افتد، شبي كه آيه آيه روشني تفسير مي‌شود و سوره سوره زيبايي تكثير.

شبي كه فرشتگان بر آستينش سجده مي‌كنند و بر آستانش سر مي‌ستايند.

شبي كه منبع فخر است و مطلع فجر.

شبي كه مقدرات يكسال عاشقي را در بين اهالي زمين به حراج مي‌گذارند و همه فرصت تاراج «كل امر» را دارند، همه به قدر بندگي محض، بزرگي‌شان را به رخ مي‌كشند و سهم هيچكس به يغما نمي‌رود.

شب‌هاي كوفه هميشه- حتي درشب قدر- مه‌آلود است و مبهم، تا هيچ چشم نامحرمي مولا را با كوله‌باري از نان و عاطفه و خرما به تماشا ننشيند.

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388ساعت 6:58  توسط م. یزدی  | 

 

رمضان ماهى است كه ابتدايش رحمت است و ميانه‏اش مغفرت و پايانش آزادى از آتش جهنم.
بحار الانوار، ج 93، ص 342
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم شهریور 1388ساعت 6:53  توسط م. یزدی  | 

بسم الله الرحمن الرحیم

۞ لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ﴿١٧٧﴾

نیکی، (تنها) این نیست که (به هنگام نماز،) رویِ خود را به سوی مشرق و (یا) مغرب کنید؛ (و تمام گفتگوی شما، در باره قبله و تغییر آن باشد؛ و همه وقت خود را مصروف آن سازید؛) بلکه نیکی (و نیکوکار) کسی است که به خدا، و روز رستاخیز، و فرشتگان، و کتاب (آسمانی)، و پیامبران، ایمان آورده؛ و مال (خود) را، با همه علاقه‌ای که به آن دارد، به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان، انفاق می‌کند؛ نماز را برپا می‌دارد و زکات را می‌پردازد؛ و (همچنین) کسانی که به عهد خود -به هنگامی که عهد بستند-وفا می‌کنند؛ و در برابر محرومیتها و بیماریها و در میدان جنگ، استقامت به خرج می‌دهند؛ اینها کسانی هستند که راست می‌گویند؛ و (گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است؛) و اینها هستند پرهیزکاران! (آیه ١٧٧/بقـــــره)

تنزیل من رب العلمین

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم شهریور 1388ساعت 6:23  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

به عنوان آخرین مطلب برای پایان دادن بحث با شما، عرض کنم که تمام طول مدتی که من و شما در مورد وجود خداوند، عدل خداوند ، علت واجب بودن برخی واجبات مثله نماز و یه سری مسائل مانند صدقه و از این دست، بحث میکردیم ، بنده کوچک ترین بی ادبی به شما نکردم، سعی کردم با صبوری تااونجا که در توانمه به شما جواب هایی رو بدم... اگر شما طالب متن تمام کامنت هاتون هستید که مدعی نشید من حرفای شما رو سانسور کردم و نرید همه جا عنوان کنید که گله مندید از بی سوادی بعضی مسلمونا! که فقط چند تا آیه رو علم کردن و چیز دیگه ای تو چنته ندارن برای بحث و الی آخر...و اینکه گله مندید که تو این وبلاگ نوشته های شما سانسور شده! باید عرض کنم همون موقعی که من بخشی از سوالات شما رو عنوان کردم، تمام کامنت هاتونو هم تایید کردم... اما کاش من هم کامنت هایی رو که توش انحراف، سطحی گرایی در دین، تظاهر و... رو  که با لحن گاها تند به من نسبت داده بودید، نگه داشته بودم و اونا رو هم در کنار این چند تا کامنتتون که چند روزه دارید منو متهم میکنید به حذف کردنشون، میذاشتم روی وبلاگ، تا نرم جایی بخونم که با لحن کنایه ای تشکر کردید که شخصی مودبانه پاسخ شما رو داده... و احیانا توی این وبلاگ به شخص شما توهین ها شده... هرچند من مطمئنم اگر اون کامنت ها وجود داشتن هم من اونا رو روی وب نمیذاشتم، بهرحال... تمام وقتی که برای بحث و صحبت با شما گذاشتم رو  شما گاها با جبهه گیری  های بی مورد در بحث و حالا با تهمت جواب دادید. من دیگه با شما هیچ بحثی ندارم.  اولا برای اینکه بیشتر از این ، اینجا به شخص شما بی ادبی نشه! ثانیا هم بخاطر اینکه بحث با شما عملا فایده ای نداره.

اینهم متن کامل کامنت های شما :

۵   شنبه 31 مرداد1388 ساعت: 14:0 توسط:..........

متاسفانه برای راحتی خودتون از جواب دادن هم بعضی قسمت های کامنتهارو و بعضی وقت ها هم کل کامنت ها رو حذف می کنید . می فرمایید سوال کردند که ..........
نمی دونم در مقابل همون خدایی که مثلا بهش اعتقاد دارید چطور می خواهید سر بلند کنید.
من تمام این نظران رو خوندم و جوابشون رو دادم.

نمی خوای بیدار شی ؟
بیدار شو و کمی فکر کن نه تظاهر.

 وب سایت   پست الکترونیک

 ۴

دوشنبه 26 مرداد1388 ساعت: 18:17

توسط:..........

باسلام
همین نحوه ی پاسخ دادن شما باعث نفرت هرچه بیشتر من از اسلام می شه
همتون میگید که قرآن برای تمامی عصر هاست پس چرا خود شما نمی تونید با استناد از قران و مکتب و دیدنتون جواب منو در این عصر بدید
این سوالات مال من نبود مال خیلی از ادماست .
شما این سوالات رو قبول ندارید چون :
1- خوب به اطرافتون و نظرات دیگر آدما دقت نمیکنید
2- فقط جواب عده ای رو میبینید که هم اعتقاد با شما هستند یا از نظر اعتقادی به شما نزدیکترند.
شما در اشتباهید که فقط با چند جمله از قران بحث رو پی میگیرید اگر دینتون کامله پس باید انسانهایی کامل در دین خودش داشته باشه .این درحالیه که شما جوابی نمی تونید بدید که مختص این دوره و این منطق باشه .
وووووووووووو لازم نبود که بعضی از جملات کامنتای بنده رو حذف کنید .
از نوشته هاتون کاملا مشخصه که از یه ضغف بزرگ برخوردارین و اونم اینکه همه چیز رو به زور وبا منطق قدیمی و به دور از واقعیت های امروز می بینید.
از طرفی میگید که اسلام برتره و مسلمونا خوبن و از طرف دیگه سوالات و انتقادات همین آدمای این دوره رو زیر سوال می برید.
به قول پدر محترمتون
اندیشه هم باید به روز باشه .
و از نطر من اندیشعه یبروز اندیبشه ای است که بتواند انسان هازا در زمان خودشان قانع یا متوحه سازد .
هرچند می گید حرف حساب در همه ی عصر ها یه جوره . اما این اصل این بحث نیست.
و خواهشا طوری رفتار نکنید که انگار میخواهید فکرمو عوض کنید .بحث واسه نتیجه گیری برای هردوطرفه نه واسه هم فکر کردن طرقین.
من بر عکس شما به جای عصبانی شدن از انتقاد. از شما نشکر میکنم .

 وب سایت   پست الکترونیک
پاسخ


۳ یکشنبه 25 مرداد1388 ساعت: 19:50 توسط:..........

پدر داشت روزنامه مي خواند پسر که حوصله اش سر رفته بود پيش پدرش رفت و گفت : پدر بيا بازي کنيم پدر که بي حوصله بود چند تکه از روزنامه که عکس نقشه دنيا بود تکه تکه کرد و به پسرش داد و گفت برو درستش کن . پسر هم رفت و بعد از مدتي عکس را به پدرش داد . پدر ديد پسرش نقشه جهان رو کاملاً درست جمع کرده از او پرسيد که نقشه جهان رو از کجا ياد گرفتي؟ پسر گفت : من عکس اون آدم پشت صفحه رو درست کردم . وقتي آدمها درست بشن دنيا هم درست ميشه

 وب سایت   پست الکترونیک
[عنوان ندارد]


۲ یکشنبه 25 مرداد1388 ساعت: 19:47 توسط:..........

با مثالی می توان بهانه ی بشر برای گریز از قبول اشتباه رو توضیح داد.
در قرن 19 با تحقیقاتی که روانشناسان انجام دادند یه اصل مهم رو مطمئن شدند
اونم اینکه بشر فقط تابع محیط است .
و اعلام کردند که دو کودک دوقلو و کاملا شبیه هم رو می توان در 2محیط جداگانه طوری پرورش داد که یکی باعث نابودی انسانها شود و دیگری انسانهایی را نجات دهد.
به نظر من این جمله که شیطان وجود دارد متعلق به عده ای کشیش و روحانی کم سواده که برای فرار از تحقیق و بررسی و راحت کردن خودشون گفتند که شیطانی است و هشیار باشید.
و از همه مهمتر :
مگه خداوند قادر بر هرکاری نیست؟
مگر انسان برای رسیدن به تکامل در دنیابه وجود نیامده .
پس با این حساب خداوند نمی تواند مخلوقشو از شر شیطان در امان نگه دارد؟
واقعا این ممکن نیست؟
روزی می گفتند خورشید به دور زمین میگرددو کسی که ثابت کرد این حرف فقط توهم است اورا به جرم کافر بودن اعدام کردند.
امروزه هم همین شرایط پیش اومده
به غلط می گن شیطان وجود دارد .
اما محققان چیز دیگری میگن.
هرچند عده ی کمی از محققان که حوصله ی تحقیق ندارند وجود شیطان رو تایید میکنند.
اگر حرف شما حقیقت داشته باشد باید به پا خیزیم و تمام زندان هارو خالی کنیم .
چون عده ای بی گناه و فریب خورده ی شیطان به اشتباه در زندان ها گرفتار شدند.

 وب سایت   پست الکترونیک
[عنوان ندارد]


۱ یکشنبه 25 مرداد1388 ساعت: 19:35 توسط:..........

سلام
شیطان قابل دیدن نیست چون
1- کسی تصویری از ابلیس را دز ذهن ندارد و نخواهد داشت .
2- خوب یا بد بودن بشر فقط و فقط بر اساس محیطی می باشد که در آن محیط تربیت یافته یا آموزش دیده است .
مگر شیطان یکی نیست ؟
پس چرا با وجود اون همه آدم روی زمین فقط به قوم نوح اشاره کرده و راحتیشو در نابودی قوم نوح دیده؟
در آن زمان به غیر از اقوام نوح در اون سرزمین اقوام دیگه ای در جاهای مختلف دنیا بوده اند.
اگر شیطانی هست چرا وقتی حیوانی رو وحشی می پنداریم یا اعمال وحشیانه ی آن حیوان موجب رنج بشر می گردد این سوال پیش می آیدکه : آیا خداوند غریزه ی حیوانات رو شیطانی افریده؟
ببینید اگه شیطانی وجود داشت در تمام دنیا به جای اینکه عده ای مجرم رو در زندان بندازند شیطان رو زندانی و حبس می کردند . با توجه به اینکه میفرمایید شیطان قابل دیدن است.
وجود شیطان بهانه است.

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم شهریور 1388ساعت 21:35  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

حلول ماه مبارک رمضان رو تبریک میگم


دوستی در نظرات مطلب قبلی چند کامنت گذاشتن و تعدادی مطلب رو یادآور شدن و چند سوال پرسیدن، من بخشی از یکی از کامنت های ایشون رو اینجا میذارم:

"مگه خداوند قادر بر هرکاری نیست؟
مگر انسان برای رسیدن به تکامل در دنیابه وجود نیامده .
پس با این حساب خداوند نمی تواند مخلوقشو از شر شیطان در امان نگه دارد؟
واقعا این ممکن نیست؟"

و ایشون در بخشی دیگه از نظری که درج کردند هم اینطور عنوان کردند که:

"شیطان قابل دیدن نیست چون
1- کسی تصویری از ابلیس را دز ذهن ندارد و نخواهد داشت .
2- خوب یا بد بودن بشر فقط و فقط بر اساس محیطی می باشد که در آن محیط تربیت یافته یا آموزش دیده است ."
 و در جایی هم اینطور نوشتند که:

"ببینید اگه شیطانی وجود داشت در تمام دنیا به جای اینکه عده ای مجرم رو در زندان بندازند شیطان رو زندانی و حبس می کردند . با توجه به اینکه میفرمایید شیطان قابل دیدن است.
وجود شیطان بهانه است."

خدمت ایشون عرض میکنم که برای اینکه خیلی زیاد منو متهم میکنید به جواب ندادن و اهمیت ندادن، من یه پاسخ کوتاه میدم خدمتتون، اولا شما در خیلی مسائل که بحثش رو پیش میکشید ، مشخصه در یه سری اصول که اگر دو طرف بحث بهش ایمان و یقین نداشته باشن، بحث به هیچ وجه به نتیجه ای نخواهد رسید، اعتقادی به چیزهایی  که من بهشون در اصل اعتقاداتم، ایمان دارم، ایمان ندارید. خب چند بار هم بهتون گفتم که این باعث میشه که بحث کردن ما خیلی سخت بشه، خصوصا تو این فضای مجازی که من گاهی فرصت ندارم بیام سر بزنم ، بخونم و جواب بدم و گاهی واقعا توضیح ، اونهم اونقدر از پایه و از اصل هر چیزی، برای اثبات مثلا چیزی که من اونو در قالب روایت و مطلبی مینویسم، فوق العاده وقت گیر و بخاطر محدودیت های مفهومی، سخته. بهرحال... من در پاسخ این نظرات شما، میخواستم بگم که وقتی شما اصلا در وجود داشتن و نداشتن شیطان دنبال عقیده ای هستید که برگرفته از اندیشه ای جز اندیشه ی مکتب ماست، دیگه بحث در مورد مابقی چیزهایی که به شیطان مربوط میشه، واقعا به بیراهه رفتنه... اینکه من میگم شیطان وجود داره، اندیشه ایه برگرفته از دین و مکتبم. اینکه در قرآن داستان آدم و حوا و وسوسه ای که شیطان به وجودشون راه داد و حواشی این داستان رو میخونم، ... من بارها سر این موضوعات اصلی، بحث در مورد وجود خداوند، علت واجب بودن برخی واجبات، و یه سری اصول که شما بهش اعتقاد نداشتید یا بهش ایرادهایی رو وارد میدونستید! با شما بحث کردم و خدمتتونم عرض کردم که مسلمون بودن یعنی همین که در قدم اول یه سری اصول رو بپذیرید و در مقابلشون تسلیم باشیدُ البته نه علت و دلیل، که تا دلتون بخواد دلیل و علت هم وجود داره، اما من تصور میکنم علت ناکام موندن اون بحث ها، پراکنده نویسی و بی ثبات نویسی های شماست، مثلا شما الان دارید میپرسید چرا مسلمونا همه اش درحال گوشه نشینی و عزاداری هستن، مگه ادعا ندارن که دینشون دین برتره؟ پس چرا انقد عقب مونده هستن؟ تا من توی جواب شما عرض میکنم که اولا مسلمونا همه اش در حال عزاداری نیستن، لابد شما اینو مثلا در ماهی یا روزی که عزاداری ای بوده ، متوجه شدید! و انقدر ناراحتید از این موضوع! و در ثانی اگر به فرض هم مسلمونا در اثر غفلت و سستی و انحراف، از مسیرهای ترقی دور بشن، این معنیش اینه که آیا اسلام دین برتر نیست!؟ و هنوز حرفم تموم نشده که شما میگید بهشت و جهنم برای گول زدن ماهاست، مسلمونا همه چیزو تو نماز و عبادت خلاصه کردن، این قابل قبول نیست، آدم باید درست باشه، اهل مطالعه باشه، اهل عمل باشه، فلان روان شناس اینو میگه، فلان دانشمند اینو میکنه و الی آخر...

آیا چنین بحثی میتونه به جایی برسه؟ پس لطفا از دست من دلگیر نباشید! که پاسخ گوی تمام ابهامات و انتقادات شما نیستم.

خلاصه میکنم و به عرضتون میرسونم که اگر بجای انکار قرآن، اونو  لااقل طبق توصیه ی خودتون، "مطالعه" میکردید... و حداقل اگر یه کتاب از فلان روان شناس یا دانشمند رو میخوندید، حق قرآن رو هم ادا میکردید و یه سوره از اونو مطالعه میکردید، خیلی از مسائل رو اینطور جویا نمیشدید. توی قرآن، یعنی همون مرجع تربیتی ما، اومده که شیطان بعد از اینکه در مقابل عملی دچار تکبر شد و حاضر نشد مخلوق برتر خداوند رو، یعنی انسان رو، سجده کنه، به اذن خداوند "رجیم" شد. یعنی از درگاه خداوند بسیار دور شد. در ادامه اینکه شیطان به خداوند گفت: به من مهلت بده که تا قیامت بندگان تو رو گمراه کنم. خداوند هم مقابل این حرف شیطان، اونو مهلت داد، اما نه تا قیامت، بلکه تا زمانی معلوم. البته من جایی میخوندم که این زمان ممکنه تا قیامت و یا قبل از اون، در دنیا تموم بشه.

شما فرمودید که خداوند نمی تونه مخلوقشو از شر شیطان در امان نگه داره؟ خداوند میتونه و البته انقدرها هم دست شیطانو باز نذاشته، شیطان با نماز خوندن انسان ها چهره اش سیاه میشه، با عمل درست انسان ها و انجام واجبات و داشتن قلب های پاک و... کمرش میشکنه، اگر کسی کاری رو واقعا با توکل به خدا و با نام خدا و خالص برای خدا شروع کنه، شیطان بخاطر خلوص ایمان شخص، با مشکل مواجه میشه در وسوسه کردن اون انسان، پس همچینم شیطان برای خودش شخصیت قادری نیست! بلکه شیطان شخصیت پست و حقیری داره که اتفاقا از همین سوراخ ها و درزها ، یعنی همین پستی ها و حقارت های شخصیتی افراده که وارد وجود اونها میشه و اونها رو وسوسه میکنه. و البته دعا و عبادات هم در رفع و دفع شر شیطان موثر هستن، که باید از  شرش به خدا پناه برد. در ثانی خدا داره بنده هاشو با وجود چیزهایی منجمله شیطان امتحان میکنه تا صالح تر و با اخلاص تر رو از غیر تشخیص بده...

و اینکه شما فرمودید مگه شیطان یکی نیست؟

و اینطور نوشتید که:

"مگر شیطان یکی نیست ؟
پس چرا با وجود اون همه آدم روی زمین فقط به قوم نوح اشاره کرده و راحتیشو در نابودی قوم نوح دیده؟
در آن زمان به غیر از اقوام نوح در اون سرزمین اقوام دیگه ای در جاهای مختلف دنیا بوده اند."

سوالتون یه مقدار بی ربطه، چراکه لابد اگر سراغ هر قوم دیگه ای هم میرفت، اون کسی که بخواد قبول نکنه، باز هم سوال میکنه که چرا این قوم!؟ اما من فعلا قصد دارم به این موضوع یکی بودن یا چند تا بودن شیطان اشاره کنم، البته بله شیطان فقط همون یکیه، و مابقی شیاطین هم اصحاب شیطان هستند که در اثر کفر و در درجات بعدی ، در اثر یک سری رزیلت های اخلاقی، وجودشونو معبر و در مراحل دیگه مرکب شیطان کردن، و شدن یاران و اصحاب شیطان، البته لزوما ما اینها رو با این عناوین-یاران و اصحاب شیطان- نمیشناسیم، اینها ممکنه هر کدوم از انسان ها باشن، که اسیر نفس و غل و رنجیرهای وسوسه های شیطان شدن.

امیدوارم تونسته باشم پاسخ های مفیدی بدم.

لینک مرتبط با این مطلب

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت 7:5  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

 

سوال: طبق آیه ی 27 سوره ی اعراف ، آیا شیطان قابل رویت می باشد؟

 

پاسخ: در تفسیر نمونه از دیدگاه علامه طباطبایی ، شیطان قابل دیدن است. زیرا هر جا مجلس گناه است حضور شیطان قطعی است گویا در چنین مواردی انسان صدای وسوسه ی او را با گوش دل میشنود و رد پای او را با چشم خود میبیند. حدیثی از امام محمد باقر (ع) است که فرمود: «هنگامی که نوح به قوم خود نفرین کرد و هلاک آنها را از خداوند خواست، ابلیس نزد او آمد و گفت: تو حقی بر گردن من داری که میخواهم آن را تلافی کنم!

نوح در تعجب فرو رفت، گفت: بسیار بر من گران است که حقی بر تو داشته باشم، چه حقی؟

شیطان گفت: همان نفرینی که درباره ی قومت کردی و آنها را غرق نمودی و احدی باقی نماند که من او را گمراه کنم، بنابراین من تا مدتی راحتم، تا زمانی که نسل دیگری بپاخیزند و من به گمراه ساختن آنها مشغول شوم.

نوح با اینکه حداکثر کوشش را برای هدایت قوم خود کرده بود در عین حال نارحت شده و به ابلیس گفت: حالا چه جبرانی میخواهی بکنی؟

شیطان گفت: در سه موقع بیاد من باش، که من نزدیک ترین فاصله را به بندگان در این سه موقع دارم:

1-      هنگامی که خشم تو را فرا میگیرد به یاد من باش.

2-      هنگامی که میان دو نفر قضاوت میکنی به یاد من باش.

3-      هنگامی که با زن بیگانه ای تنها هستی و جز شما دو نفر شخص دیگری در آنجا نیست باز به یاد من باش. »

با این تفاسیر میبایست برعکس این دستورالعمل! رفتار کنیم و دقیقا در همین سه موقع بیشتر از سایر مواقع دقت داشته باشیم و متوجه حضور خداوند و اینکه اون شاهد بر اعمالمون هست، باشیم. که هو معکم اینما کنتم و متوجه باشیم که خدا دانا و بیناست بر اون چیزی که انجام میدیم.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم مرداد 1388ساعت 1:35  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

سلام علیکم. مدتی دور از خونه بودم،با تاخیر نیمه ی شعبانی رو که گذشت تبریک میگم.

سخنان پيامبر (ص) درباره ماه مبارك رمضان در اواخر ماه شعبان:

 سيد قدس سره در «اقبال» از كتاب «بشارة المصطفي لشيعة المرتضي» با استناد آن به «حسن بن علي بن فضال» از امام رضا از پدرانش، از اميرالمؤمنين – درود و سلام بر آنان – روايت نموده كه كه حضرت فرمودند: رسول خدا (ص) روزي براي ما سخنراني نمود و فرمود:«مردم! ماه خدا با بركت و رحمت و بخشش گناهان نزديك است؛ ماهي كه نزد خدا برترين شبها و ساعتهاي آن بهترين ساعتهاست؛ ماهي است كه در آن به ميهماني خدا دعوت شده و شما را در اين ماه از كساني قرار داده اند كه شايسته كرامت خدا هستند. نفس كشيدن شما در آن تسبيح و خوابيدنتان در ان عبادت و عمل شما در آن مقبول و دعاي شما در آن مستحبات است. پس با نيتهايي راست،‌ و دلهايي پاك از خدا بخواهيد شما را موفق ره روزه آن، و خواندن كتابش نمايد. بدبخت كسي است كه از آمرزش خدا در اين ماه بزرگ محروم شود.

با تشنگي و گرسنگي خود در آن، گرسنگي و تشنگي روز قيامت را بياد آوريد. به فقيران خود صدقه بدهيد؛ بزرگان خود را در آن احترام كنيد؛‌ كوچكترها را مورد رحمت خود قرار دهيد و صله رحم بجا آوريد. زبانهاي خود را حفظ كرده، ديدگان خود را از آنچه نگاه به آن حلال نيست، نگهداريد. با يتيمان مردم مهرباني كنيد تا با يتيمان شما مهرباني شود. به درگاه خداوند از گناهان خود توبه كنيد. هنگام نماز دستهايتان را با دعا بطرف او بلند كنيد؛ زيرا اين وقت بهترين اوقات است و خداوند در آن هنگام با نظر رحمت به بندگانش نگاه كرده و هنگامي كه از او بخواهند و با او مناجات نمايند،‌ جواب آنان را مي دهد. و اگر او را صدا بزنند،‌ به آنان لبيك مي گويد. و اگر دعا كنند، دعايشان را مستجاب مي كند.

مردم! شما زنداني اعمال خود مي باشيد، با استغفار خود را آزاد كنيد. پشتهايتان را از گناه سنگين است با طولاني نمودن سجده هاي خود آن را سبك نماييد. بدانيد خداوند به عزت خود سوگند خورده است كه سجده كنندگان و نمازگزاران را عذاب نكند و در روزي كه مردم براي پروردگار جهانيان بر مي خيزند، آنان را با آتش نترساند.

مردم! كسي كه به مؤمن روزه داري افطار بدهد،‌ ثواب آزاد كردن يك بنده و آمرزش گناهان گذشته خود را دارد. عرض كردند: رسول خدا! همه ما نمي توانيم اين كار را انجام دهيم. حضرت فرمودند:‌ از آتش بپرهيزيد، گرچه با نيمدانه خرمايي. از آتش بپرهيزيد، گرچه با جرعه آبي.

مردم! هر كدام از شما كه اخلاق خود را در اين ماه اصلاح كند، روزي كه در صراط پاها مي لغزد، جوازي بر صراط خواهد داشت. و هر كدام از شما كه بر بنده و كنيز خود آسان بگيرد،‌ خداوند در حساب بر او آسان خواهد گرفت؛ و كسي كه شر خود را در آن باز دارد،‌ خداوند در روزي كه او را ببيند غضب خود را از او باز مي دارد. كسي كه يتيمي را بزرگ بدارد،‌خداوند در روزي كه او را ببيند او را بزرگ خواهد داشت؛ و كسي كه در اين ماه صله رحم كند، خداوند روزي كه او را ببيند او را به رحمت خود وصل مي كند. كسي كه در آن قطع رحم كند، خداوند روزي كه او را مي بيند رحمت خود را از او قطع خواهد نمود. و كسي كه يك نماز مستحبي بخواند خداوند براي او خلاصيي از آتش مي نويسد. و كسي كه عمل واجبي انجام دهد ثواب كسي كه هفتاد واحب را در ماهي غير از اين ماه انجام دهد،‌ خواهد داشت. و كسي كه در اين ماه زياد بر من صلوات بفرستد، روزي كه ترازوها سبك است، خدواند ترازوي او را سنگين مي نمايد. و كسي كه يك آيه از قرآن بخواند، مانند پاداش كسي كه قرآن را در ماهي غير از اين ماه ختم كند، خواهد داشت.

مردم! درهاي بهشت در اين ماه باز است،‌ از پروردگار خود بخواهيد آن را به روي شما نبندد؛‌ درهاي جهنم نيز بسته است از پروردگار خود بخواهيد آنان را بر شما مسلط نكند.

امير المؤمنين عليهم السلام فرمود: برخاستم و عرض كردم رسول خدا! برترين اعمال در اين ماه چيست؟ فرمودند: اباالحسن! برترين اعمال در اين ماه دوري گزيدن از حرامهاي خداي عزيز و بزرگ است. سپس گريه كرد. عرض كردم چرا گريه مي كني، رسول خدا! فرمود: علي! بخاطر حلال شمردن تو در اين ماه است؛ گويا با تو هستم و تو براي پروردگارت نماز مي خواني و بدبخت ترين اولين و آخرين، همانند «پي كنند شتر ثمود» ضربه اي به جلو سرت مي زند كه موي صورتت با آنان رنگين مي شود.

امير المؤمين عليهم السلام فرمود: عرض كردم: رسول خدا! آيا در آن حال دينم سالم است؟ فرمود: آري، دينت سالم است. سپس فرمود: علي! كسي كه تو را بكشد مرا كشته و كسي كه با تو دشمني كند با من دشمني نموده و كسي كه به تو ناسزا بگويد، ‌به من ناسزا گفته، زيرا تو مانند نفس من هستي روح تو از روح من و سرشت تو از سرشت من است؛ خداي عزيز و بزرگ مرا آفريد؛‌ تو را نيز آفريد و مرا برگزيد! و تو را؛ خداي عزيز و بزرگ مرا آفريد؛ تو را نيز آفريد و مرا برگزيد! و تو را؛ من را براي پيامبري انتخاب نمود و تو را براي امامت اختيار كرد.

بنابراين كسي كه امامت تو را انكار كند پيامبري من را انكار كرده. علي! تو وصي من، پدر فرزندانم، همسر دخترم و جانشين من در ميان امتم در زندگي من و بعد از مرگ من هستي. امر تو امر من و نهي تو نهي من است. به كسي كه مرا به پيامبري برانگيخته و مرا بهترين مردم قرار داد، قسم مي خورد كه تو حجت خدا بر خلق او و امين او بر رازش،‌ و جانشين او در ميان بندگانش مي باشي.»

از كتاب المراقبات اثر مرحوم آيت الله حاج ميرزا جواد ملكي تبريزي(ره)
بخش مراقبات ماه مبارك رمضان (صفحه 211)

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم مرداد 1388ساعت 16:41  توسط م. یزدی  | 

 بنام خدا

"فطرس" فرشته‌اي بود كه بالهايش بر اثر قهر خداوند متعال سوخته شده بود و در روز ولادت حضرت سيدالشهدا (ع) به همراه خيل كثيري از ملائك به زمين آمد و خود را به قنداقه حضرت ابي‌عبدالله متبرك نمود و خداوند به احترام ارباب بالهاي فطرس را به او عطا فرمود. فطرس در آسمانها به پرواز درآمد و مي‌گفت: كيست مثل من كه آزاد شده ی حسينم؟ و از آن روز فطرس عهد كرد كه سلام عاشقان حضرت ابي‌عبدالله (ع) را به مولا برساند

یا اباعبدالله دست به دامن تو داریم که ما هم بواسطه ی تو آزاد شویم

 سلام خدا بر تو

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت 10:37  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

پس از قرن چهارم میلادی و از زمانی که امپراطوران روم به مسیحیت گرویدند و عقاید کلیسا را به عنوان آرا و عقاید رسمی ترویج کردن، بنای مخالفت با حوزه های فکری و علمی آزاد گذاشتند تا این که سر انجام ژولتی نین، امپراطور روم شرقی در سال ۵۲۹ میلاد مسیح (قرن ششم میلادی) دستور تعطیلی دانشگاه ها و بستن مدارس و مراکز علمی را صادر کرد و دانشمندان از بیم جان خود متواری شدند و چراغ علم و فلسفه در قلمرو امپراطوری روم خاموش شد. درست در همین زمان بود، قرن ششم میلادی و مقارن با خاموشی علم و دانش در روم، بزرگ ترین حادثه ی تاریخ به وقوع پیوست و شبه جزیره ی عربستان شاهد بعثت بهترین مخلوق خداوند، محمدامین(ص) شد که در نخستین گام به فراگیری علم و دانش فراخوانده شد، «بخوان به نام پرودگارت که تو را آفرید» و سپس پیروان خود را به آموختن علم و دانش از آغاز تا پایان زندگی با روایت «اطلب العلم من المهد الی اللحد» فراخواند.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم تیر 1388ساعت 5:57  توسط م. یزدی  | 

بسم الله الرحمن الرحیم

اعظم طالقانی، فرزند اولین امام‌جمعه تهران پس از انقلاب، با ارسال نامه‌ای به مجلس خبرگان، به آنها هشدار داد که: کشور و تمامیت ارضی و ساختار سیاسی آن در معرض خطر قرار گرفته، و از آنها پرسید: آیا در این شرایط حساس و اضطراری که مردم به شما نیاز دارند بجای سرکشی به زندان‌ها و نهادهایی که در مقابل مردم قرار گرفته‌اند به تعطیلات تابستانی می‌روید؟

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعَادٍ. إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ

آن شبی که در بیدادگاه شاه (دادگاه عشرت‌آباد) آراء محکومیت ۹نفر از سران و مبارزین با رژیم شاهنشاهی قرائت می‌شد، مزدوران دادگاه فرمایشی تلاش می‌کردند جمعیت را متفرق و از محوطه دادگاه دور کنند تا خود بتوانند فرار کنند. آیت‌الله سیدمحمود طالقانی فریادی بر سر آنان کشید که میخکوب شدند، سپس با تکیه بر عصایش سوره «والفجر» را تلاوت نمود و به تفسیر آن پرداخت. آن مزدوران منتظر فرصتی بودند که از آن محیط خارج شوند. این واقعه در خاطر کسانی که رنج‌های بی‌عدالتی، تبعیض، ستم ستمکاران و استبداد را چشیده‌اند بسیار اثرگذار بود. بیش از یکصدو پنجاه نفر حاضر در آن بیدادگاه‌ها این آموزش انقلابی بودن و شجاعت، در ضمیرشان چنان رسوخ نمود که هنوز هم آثار آن در زندگی‌شان مشاهده می‌شود.

آنچه آنروز آموختیم این بود که پناه گرفتن در کاخ‌ها و برخورداری از کامل‌ترین تسلیحات و تجهیزات در صورتی که همراه با قساوت و سنگدلی توأم گردد، نتیجه‌ای در برنخواهد داشت… و امروز شاهدیم جوانان مردم را به دیوار می‌چسبانند و با باتوم و میلگرد و چماق بر سرش می‌کوبند و سپس تحویل گروه دیگری می‌دهند، لگد و باتوم چاشنی مجددی است که بر سرو صورت و طحالش کوفته می‌شود و سپس آنان را به زندان، کلانتری، پادگان‌ و یا پایگاه‌های دیگر می‌برند، از آنجا که تصور نمی‌کردند ملت برای تحقیر رأی‌شان در خیابان‌ها به این گستردگی ظاهر شوند و هیچ طلب نکنند جز رأی خود، در مخیله حاکمیت نمی‌گذشت تا زندان‌ها را بیش از اینکه هست توسعه دهد.

علما و مراجع محترم

آموزه‌های شما این بود که باید حق را گرفت و ستم‌پروری گناهی بزرگ است و مردم را تشویق به مبارزه می‌کردید هم‌اکنون شما باید در صف جلوی گرفتن حق باشید نه آنکه در خانه‌های خود بمانید و حداکثر به انتشار یک نامه یا بیانیه اکتفا کنید. همان‌طور که ملاحظه می‌کنید مردم و بخصوص جوانان از همه ما پیش‌روترند و برای گرفتن حق خود کتک و توهین و شکنجه را تا سرحد مرگ تحمل می‌کنند. آیا آنان اقامه صلاة می‌کنند یا شما و ما ! إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنکَرِ.(عنکبوت ۴۵) اینک بی‌اعتنایی به رأی آنها می‌شود که اگر بخاطر کاندیداهای اصلاح‌طلب به پای صندوق‌ها نمی‌آمدند ۳۰% از مردمان هم به پای صندوق‌های رأی نمی‌آمدند و برای جمهوری اسلامی و نظامی که برایش جان برکف بوده‌اند و عزیز از دست داده‌اند و خون دل‌ها خورده‌اند آبرو نمی‌آفریدند تا حاکمیت بر خود ببالد که ۸۵% رأی داده‌اند! آیا از خود سوال نمی‌کنند که بیشترین رأی از فاصله ۳۰% تا ۸۵% مردم برای چه کسانی بوده است؟!

نمایندگان محترم مجلس خبرگان رهبری

آیا این عدالت است که جواب اعتراض مردم با خون و کتک و شکنجه در زندان‌ها داده شود ؟! آیا شما، که این مردم به شما رأی داده‌اند، توان ندارید حداقل از فرمانده کل قوا سوال کنید این‌همه نیرو و با این شکل و شمایل که شستشوی مغزی به آنها داده شده و یا برای نیاز اقتصادی آنها را به این میدان آورده‌اید، چگونه در مقابل مردم بی‌سلاح که فقط برای نشان دادن اعتراض بحق خود در خیابان‌ها حضور می‌یابند آرایش داده‌اید ؟! آیا این هنر شما مسئولین کشور اسلامی است که اینگونه عمل کنید که افکار عمومی اظهار می‌کند این وضع را در زمان شاه مخلوع هم بیاد ندارد ؟! آیا وعده‌های شما به مردم در زمان شاه می‌خواست، به چنین اوضاع و احوالی بینجامد ؟! در اسلام اصیلی که ما می‌شناسیم هیچ دلیل و مستندی برای خونریزی، آزار و شکنجه وجود ندارد، لذا سوال این است که چه کسانی دستور چنین فجایعی را داده‌اند ؟! با چه مجوزی متهمین به شدت ضرب و شتم و شکنجه می‌شوند و مورد برخوردهای ضدانسانی و ضداخلاقی قرار می‌گیرند؟!

آیا اینها نفوذی‌های ضدانقلاب و خارجی‌های ضدانقلاب ایرانند یا افرادی‌‌اند که مورد آموزش‌های خاص قرار گرفته‌اند؟! چرا دایره دستگیری‌ها به مسئولان پرسابقه خود جمهوری اسلامی به این اندازه گسترده شده است و خانواده‌های آنها نیز مورد تهدید قرار گرفته‌اند که صدایشان را حتی برای خبررسانی و اعتراض بلند نکنند وگرنه اوضاع بر زندانی‌شان سخت‌تر خواهد شد و یا حتی فرزندان‌شان نیز دستگیر می‌شوند؟!

این همه درد و رنج را باید به کجا برد؟ آیا از جمهوریت و اسلامیت چیزی باقی مانده است که آقایان به مقام و مسئول بودن چنین حاکمیتی مفتخر باشند ؟!…

نمایندگان محترم مجلس خبرگان قانون اساسی

شما که واضع و حافظ قانون اساسی می‌باشید تاکنون در کجا و کی به عدم اجرای اصول ۲۶و۲۷ قانون اساسی که راهپیمائی و اعتراض را آزاد اعلام داشته و حاکمیت از انجام این امر ممانعت نموده است؛ اعتراض نموده‌اید ؟! چگونه می‌توان شما را نخبه و نمایندگان برحق مردم دانست که از حق آنان دفاع نمی‌کنید؟! افکار عمومی می‌گوید: از روحانیون و مدعیان دین می‌شنیدیم که «این مملکت صاحب دارد، امام زمان(ع) صاحبش است و نگران نباشید مشکلات مرتفع می‌شود». ولی شرایطی که می‌بینیم نه مملکت صاحب دارد و نه فریادرسی هست. قوه قضائیه هم بجای دفاع و حمایت از حقوق حقه مردم، خود مدعی آنانست. پس ما به کجا پناه ببریم؟ آیا این برادرکشی نیست؟! آیا نباید قوه قضائیه با اجرای عدالت جلوی برادرکشی و کینه‌ورزی را می‌گرفت؟!..

آنها می‌گویند بعد از انقلاب که انتظار رفتار عادلانه و عدم تبعیض‌ از حاکمیت و شورای نگهبان را داشتیم انجام نشد ولی این‌بار بیش از همیشه حقوق ما را پایمال نمودند. در حالی که مدارک و اسناد و شکایات بیش از آنچه که مورد نیاز بود را در اختیار داشتند ولی با بی‌اعتنایی از حقوق مردم گذشتند. ظاهراً برای حفظ نظام اسلامی سرپوش بر اعتراض‌ها گذاردند! در حالیکه سراسر نهج البلاغه و کتاب خدا تأکید بر حق‌الناس و عدالت است و اساس اسلام همین‌ است. لذا وجود بی‌عدالتی، دروغ و ستم … از جانب حاکمیت بیانگر پایان یافتن نظامی است که بخاطر اسلام شکل گرفته بود.

نمایندگان محترم مردم مجلس شورای اسلامی

شما نماینده مردمی هستید که با هزاران امید به شما رأی داده‌اند آیا در این شرایط حساس و اضطراری که مردم به شما نیاز دارند بجای سرکشی به زندان‌ها و نهادهایی که در مقابل مردم قرار گرفته‌اند به تعطیلات تابستانی می‌روید؟! چگونه شب سر بر زمین می‌گذارید در حالی‌که مردم برای ابراز اعتراض خود در خیابان‌ها حضور پیدا می‌کنند و تعداد زیادی کشته، زخمی و دستگیر می‌شوند و طی یکماه گذشته این روند ادامه داشته است؟!

نهادهای مسئول

در پایان متذکر می‌گردد با توجه به اینکه کشور و تمامیت ارضی و ساختار سیاسی آن در معرض خطر قرار گرفته، باید با حضور خود در بین خانواده‌های شهدا و زندانیان، و هرکجا که زندانی‌ای نگه داشته می‌شوند، بررسی کنید و ملاحظه کنید آیا ممکن است افکار عمومی اشتباه کند ؟! چاره‌ای بیاندیشید که آتش زیرخاکستر بسیار خطرناک‌تر از گل‌های آتش روشن است و به این بیاندیشید که «إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ کُلُّ أُولـئِکَ کَانَ عَنْهُ مَسْؤُولاً»(اسراء ۳۶) قیامت نزدیک است و از همین جا شروع می‌شود. پاسخ درباره حقوق مردم بسیار سخت‌تر از حقوق خداست که خدا تجلی قیام بحق مردم است و آفرینش خدا با استبداد و ستم هیچ‌گونه سازگاری ندارد.

«رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ»(بقره۲۸۶)

اعظم طالقانی

۲۴تیر۱۳۸۸

رونوشت:

- مجمع تشخیص مصلحت نظام

- شورای نگهبان

- نمایندگان محترم مردم و مجلس شورای اسلامی

- نهادهای محترم مسئول

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم تیر 1388ساعت 15:35  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

 1- بنگر كه كجا و چگونه بودی و امروز در كجایی؛ نصیحت را از خودت آغاز كن و در كار خاصان و شناخت آن چه به سود و زیان توست، نیكو بنگر.

2- چنان مباش كه پنداری كرامتی را كه خدا در حق تو كرده ، واجبات را از دوش تو برداشته و تو شایسته آنی كه مسئولیت سنگین را از تو بردارد ؛ از این رو ، در پی شهوات و خواسته های بروی .

3- جایگاه خود را بشناس؛ سرانجام خود را در نظر آر و آن را بسیار یاد كن و بسیار بیندیش كه چه می كنی و چه كسانی با تو مشاركت دارند.

4- ببین پدرانت، حكمرانان و شاهزادگان دیگر كجایند كه دنیا خوار بودند؟ تو اكنون میراث خوار آنان و اداره كننده حكومت آنان هستی؛ چه شد كه گنج ها كه اندوختند و آن بدن های ناز پرورده و آن امیر زادگان مرفه اكنون كجایند؟

 5- از بدی های گذشتگان عیب می گرفتی و كارشان را زشت می شمردی ؛ امروز از خودت عیب جویی كن و بر حذر باش كه به همان سرنوشت دچار نشوی.

 6- تو درباره پیشینیان و كارشان داوری می كردی ؛ آیندگان درباره تو و كارهایت به قضاوت خواهند نشست و نسبت به تو همان را خواهند گفت كه تو در باره دیگران می گفتی.

7- ثروت اندوزی از حرام را نیرو مپندار و بذل و بخشش ناحق را سخاوت ندان. «قدرت» در خویشتن داری است و «جود» ، در پرداخت آن چه وظیفه توست.

 8- دلت را خانه مهرورزی به مردم قرار بده ؛ نسبت به مردم درنده ای مباش كه لغزش هایشان را فرصت غنیمت شماری؛ زیرا آنان یا هم كیش تو یا همنوع تو هستند و به عفو و گذشت تو محتاجند.

 9- در كیفر، شتاب مكن؛ مگو كه امیرم و هر چه خواستم ، می كنم و هرگاه قدرت و حكومت ،‌تو را به غرور و عجب كشاند، به یاد خدا باش كه برتر از توست و به یاد مرگ باش كه سرمستی و شادمانی بی جای تو را درهم می شكند.

10- میان خود و نزدیكانت با مردم منصفانه رفتار كن كه اگر انصاف نكنی، در حق آنان ستم كرده ای و هر كه به بندگان خدا ستم كند، طرف حسابش خداست.

11- شیوه ظالمانه ، به زوال نعمت می انجامد و اصرار بر ظلم ، انتقام الهی را در پی دارد؛ زیرا خداوند ، دادخواه مظلومان و دشمن ظالمان است.

 بقیه در ادامه مطلب...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم تیر 1388ساعت 18:29  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

يه روز يه صيادي به رسم هديه يه جوجه پرنده اي رو به حضرت محمد (ص) تقديم مي كنه! مادر اين پرنده در همون حال، مكرر خودش رو به جوجش مي رسونه و براش تو اون حال (كه خطر زيادي وجود داشت) آب و دونه مياره و خطر رو به جون مي خره.

پيامبر اكرم (ص) به يارانشون فرمودن: محبت و دلسوزي اين پرنده نسبت به جوجه اش را چگونه يافتيد؟

ياران گفتن: قدرت خدا را مشاهده كرديم. و پيامبر (ص) فرمودن: سوگند به كسي كه مرا به حق به پيامبري مبعوث نمود، همانا محبت و شفقت خدا به بندگانش هزار برابر محبت و شفقت اين پرنده به جوجه اش و بيشتر از محبت مادر به فرزندش مي باشد(منبع:كتاب لئالي الاخبار)

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم تیر 1388ساعت 6:29  توسط م. یزدی  | 

   بنام خدا

          

                  ... ما یک ملت « دوستدار علی » هستیم نه « شیعه ی علی »!

چرا که شیعه ی علی یعنی؛

     -- علی وار بودن ،

          -- علی وار اندیشیدن،

               -- علی وار احساس کردن در برابر جامعه،

                       -- علی وار مسولیت انجام دادن و در برابر خدا و خلق،

      و علی وار زیستن. علی وار پرستیدن و علی وار خدمت کردن است.

                                                                                   دكتر علی شریعتی

 

حدیث « علی مع الحق » در ادامه ی مطلب...

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم تیر 1388ساعت 23:52  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

آخر الزمان: (خطبه 103 نهج البلاغه) : در آخرالزمان نجات نمي يابد مگر مؤمني كه گمنام است . اگر در ميان مردم باشد شناخته نمي شود ، و اگر در ميان جمع نباشد به جستجويش برنخيزند . آنان چراغ هاي هدايت و نشانه هاي روشن اند براي كساني كه در تاريكي راه مي پيمايند . اينان سخن چيني نمي كنند و عيبهاي نهان ديگران را فاش نمي كنند و سخن بيهوده بر زبان جاري نمي كنند . خداوند درهاي رحمت خويش را به روي آنان مي گشايد و رنج و سختي عذاب خويش را از آنان برطرف مي سازد . اي مردم به زودي زماني بر شما خواهد آمد كه اسلام را واژگون كنند (كه هر چه در آن است بريزد) اي مردم خداوند شما را پناه داده از اين كه بر شما ستم كند . ولي پناه نداده و تضمين نكرده كه شما را آزمايش نكند .

خداي جليل و بزرگ فرموده : «ان في ذلك لايات و ان كنا لمبتلين » همانا در اين امر نشانه هايي است و ما آزمايش كننده ايم (سوره مباركه مؤمنون آيه 30).

+ نوشته شده در  جمعه پنجم تیر 1388ساعت 13:23  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

کمی بخندیم ... !!؟

 
چقدر خنده داره که يک ساعت عبادت در پیشگاه حضرت حق اینقدر دير و طاقت فرسا ميگذره ولي ۶۰ دقيقه بازي يک تيم فوتبال مثل برق و باد ميگذره !

چقدر خنده داره که ۱۰۰ هزار تومان کمک در راه خدا مبلغ بسيار هنگفتي به چشم میآد اما وقتي که با همون مقدار پول به خريد ميريم کم اصلا به چشم نمياد !

چقدر خنده داره که يه ساعت عبادت در مسجد طولاني به نظر مياد اما يه ساعت نشستن پای یه فیلم آبدار و سرشار از صحنه هایی که یه بند توهین به ارزشهاست و حتی مقدسات ما رو به بازی میگیره به سرعت ميگذره !

چقدر خنده داره که موقع دعا کنيم هر چي فکر ميکنيم چيزي به فکرمون نمي ياد تا بگيم اما وقتي که به نماز میایستیم تازه یادمون میآد کارهای روزمره عقب افتاده و ... و همینطور موقع غیبت کردن هيچ مشکلي نداريم !

چقدر خنده داره که وقتي مسابقه ورزشي تيم محبوبمان به وقت اضافه ميکشه لذت ميبريم و از هيجان تو پوست خودمون نميگنجيم ! اما وقتي که مراسم دعا و خطابه و هیئت یه مقدار طولاني ميشه شکايت ميکنيم و آزرده خاطر ميشيم !

چقدر خنده داره که خوندن يه جزء و يا حتی یه صفحه از قرآن سخته اما خوندن ۱۰۰ صفحه از پرفروشترين کتاب رمان دنيا مثلا " هری پاتر " آسونه !

چقدر خنده داره که سعي ميکنيم رديف جلو صندليهاي يک کنسرت يا مسابقه رو بر خودمون رزرو کنيم اما چه حکمتیه که به آخرين صفهاي نماز جماعت تمايل داريم !

چقدر خنده داره که براي عبادت و کارهاي مذهبي هيچ وقت زمان کافي در برنامه روزمره خود پيدا نميکنيم اما براي بقيه کارهامون سعي ميکنيم تو آخرين لحظه هم که شده انجامشون بديم !

چقدر خنده داره که شايعات روز نامه ها رو به راحتي باور ميکنيم اما کلام خداوند در قرآن رو به سختي باور ميکنيم !

چقدر خنده داره که همه مردم ميخوان بدون اينکه به چيزي اعتقاد پيدا کنن و يا کاري در راه خدا انجام بدن به بهشت برن !

چقدر خنده داره که وقتي یه جوک از طريق پيام کوتاه تلفن همراهمون به ديگران ارسال ميکنيم به سرعت آتشي که در جنگلي انداخته شود همه جا را فرا ميگيرد اما وقتي که سخن و پيام الهي رو ميشنويم دو برابر در مورد گفتن و يا نگفتن اون فکر ميکنيد !

خنده داره . اينطور نيست ؟!

 

داريد مي خنديد ؟

 

داريد فکر ميکنيد ؟

 از خداوند سپاس گذار باشيد
که او خداي اعلي و دوست داشتني است

 خنده داره ...... نه ؟  تاسف آوره !!

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم تیر 1388ساعت 5:37  توسط م. یزدی  | 

 

بنام خدا

۱: پاسخ به سوال پست قبل خودم! :  " کدوم انتخابات!؟ مگه انتخابات بود!؟ " (جواب در پست بعدی!)

۲: به حمایت از  الله الکبر های شبانه:   (منبع) 

الله اکبرهای امشب از هر شب بلند تر بود... انگار شب قدر ملت من است... فردا خیلی از همین الله اکبر گویان به ملاقات خدا میروند... فردا روز سرنوشت است

حرفهای دخترک را بی کم و کاست مینویسم که اشکهای خشکیده مرا بر گونه روان کرد. فردا روز شهادت است

جمعه بیست و نه خرداد هزار و سیصد و هشتاد و هشت
فردا شنبه ست
فردا روز سرنوشت سازیه
امشب صدای الله اکبر بلند تر و بلند تر از شبهای قبل شنیده میشه
اینجا کجاست؟
اینجا کجاست که همه چیز به روش بسته شده؟
اینجا کجاست که مردم فقط دارن خدا رو صدا میزنن؟
اینجا کجاست که هرشب صدای الله اکبرش بلند تر و بلند تر میشه؟
هرروز منتظرم که شب بشه ببینم صدای الله اکبر بلند تر میشه؟ بیشتر میشه؟ یا نه؟
تن من میلرزه
نمیدونم خدا هم میلرزه یا نه؟!
اینجا کجاست که ما اینقدر مظلوم گیر افتادیم؟
اینجا کجاست که کسی ما رو یاری نمیکنه؟
اینجا کجاست که ما فقط با سکوت خودمون داریم صدامونو به گوش دنیا میرسونیم؟
اینجا کجاست که خون جوونهاش ریخته میشه و مردم تو خیابون وا می ایستن نماز میخونن؟
روی همون خونها وا می ایستن نماز میخونن
اینجا کجاست که مردمش اراذل و اوباش خطاب میشن؟
اینجا کجاست؟
میخوای بگم؟
اینجا ایرانه
اینجا سرزمین من و توئه
اینجا ایرانه
الله اکبر
الله اکبر


 بزنید ما را ، ملت ما بیدارتر می شود...

آیا چون با شما همفکر نیستیم،‌ باید کتک بخوریم؟ 

ما آشوبگریم؟ و شما مردان ولایت سید علی؟ 

ما قرآن سر نیزه کرده ایم؟ این نیزه ها را باید شما تعریف کنید؟ 

خاک بر سر کسانی که این شب ها، در مقابل بلند کردن نام خدا و شعار الله اکبر، تیر هوایی شلیک می کنند...  

خاک بر سر بسیجیان شیطان...  

شهربانی شاه هم حریف الله اکبر این مردم نشد... شما که حشره هم به حساب نمی آیید...  

پایان کارتان نزدیک است... 

به الله اکبر، سوگند! 

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم تیر 1388ساعت 22:7  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

۱: سلام بر تو روزی که متولد شدی.

۲: انتخابات تموم شد!؟ چه خبر!؟

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 14:7  توسط م. یزدی  | 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

19 خرداد 88 :

بماند که امروز بیشتر از همه ی روزای دیگه اوضاع رو جوری لمس کردم که اوضاع انتخابات خیلی حساس شده، از جریان شلوغ کردن طرافداران محمود احمدی نژاد در شب گذشته وسط موج سبزی که حامیان میرحسین موسوی راه انداخته بودند گرفته تا اوضاع سر تا سر سبز! رنگ امروز خیابون های اصلی شهرمون ( البته سبزش یکم روشن تر بود! نه اشتباه نکنید! حامیان آقای موسوی نبودن، برادران پلیس با لباس های سبز مغز پسته ای! بودند که همه جا رو تحت کنترل شدید! قرار داده بودند که مبادا جریان شب قبل دوباره... ) و...

بعد از ظهر ساعت حول و حوش 6 بود که دو تا از بچه های آموزشگاه اومدند، اونم در حالی که خیلی مضطرب به نظر می رسیدن... پرسیدم چی شده؟ ( هر دو هم خواهر هستن) خواهر بزرگ تر همینجوری که نگاهش رو از روی نگاه های مضطرب خواهر کوچکترش بر نمیداشت،گفت : داشتیم میومدیم توی خیابون چند تا پسر که اتفاقا تیپ مذهبی هم داشتن ، وقتی این پارچه ی سبز رو که خواهرم بسته بود به مچ دستش دیدن، اومدن جلومون ایستادنو گفتن: "وقتی احمدی نژاد رای بیاره دیگه امثال تو جرات نمیکنن اینجوری مانتویی بیان بیرون... فهمیدی دختر خانم؟..."

بماند که این دو تا دختر رو چقدر ترسونده بودن ، و بماند که این دو تا خواهر رو من میشناسم، شاید مانتویی باشن اما هم خیلی سرسنگینن و هم اصلا قابل قیاس نیستن با کسانی که در حال حاضر توی همین شهر و البته شهرهای دیگه دارن از احمدی نژاد حمایت میکنن و در نوشته ای که در مطلب قبل هم نقل کردم، بهشون اشاره شده که... همه ی اینا بماند، ... چیزی که میخوام بگم اینه که مگه الان دولت نهم دست آقای احمدی نژاد نیست، پس چرا اینهمه وضع حجاب توی مملکت ما خرابه؟ شاید این موضوع مربوط میشه به برنامه های چهار سال دوم!!؟ هنوز یادمون نرفته چطور حجاب رو مورد تمسخر قرار دادن ، وقتی که طرح مبارزه با بدحجابی رو مثلا خواستن اجرا کنن، اما فقط چند روز اونم با چه وضعی... بعد هم دیگه فراموش شد... و روز به روز هم وضع حجاب داره بدتر میشه.... اونقدر که آدم از بیرون رفتن و دیدن این وضع خجالت میکشه....

اون وقت امروز از طرف حامیان آقای احمدی نژاد چنین حرکتی... واقعا جای تاسف داره...

-------------------------------------------------------

پ.ن1: حالا متوجهم که چرا وقتی دیشب حرف این مچ بندهای سبزرنگ شد، دوستی بهم گفت: "تو کوچه و خیابون نبندی دستت ها!" ... هرچند که خودش هم از حامیان میرحسین موسوی بود! ....اما انگار اون زودتر فهمیده بود " احمدی نژادی ها برای پیش بردن خودشون ، خیلی راحت توی هر لجنی میرن...  "....

پ.ن2: "آدم یاد اعراب جاهلی میفته!" ( به نقل از دختر خانمی که هنوز تا این ساعت از شب هم (11:55) یادم نمیره چقدر ترسیده بود )

پ.ن3: خدایا چرا تحمل میکنی کسانی رو که تو رو وسیله ی فریب مردم قرار دادن...؟ صبر زیاد تو نفسمونو میبره....

 پ.ن۴:      شمارش معکوس...!

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم خرداد 1388ساعت 1:58  توسط م. یزدی  | 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

برگرفته از" وبلاگ رادیو اگر "

بسمه تعالي

من فكر مىكنم يك اشتباه استراتژيك دارد رخ مىدهد. و اگر از سوي ديگر به آن نگاه كنيم، مىفهميم كه اين، همان كلك كثيف احمدىنژاد است. همان كلكي كه او يك بار هم در سال 84 به كار برد. و عجيب كه اداره كنندگان ستاد ميرحسين، هنوز اين فريب را نفهميده اند.

اگر يادتان باشد مردمي كه در دور دوم انتخابات چهار سال پيش به احمدىنژاد راي دادند، از حب او نبود كه از بغض طرف مقابل احمدىنژاد بود؛ كه چنان رايي را به صندوق ها ريختند. مردم، تحت يك فريب بزرگ، خيال كردند هاشمي سمبل نظام است، و احمدىنژاد يك نيروي تازه ي از خارج نظام آمده، است!... آنها خواستند قدرت را جا به جا كنند.

اما من در شگفتم كه چرا دوستان، از يك سوراخ دارند بار دوم هم گزيده مىشوند!

چنانچه مىبينيم احمدىنژاد مىخواهد كارهاي نكرده اش را براي اين مردم، با همان كلك سابق، رفع و رجوع كند. پيش خودش فكر مىكند چيزي كه بار پيش نتيجه داد، اين بار چرا گرفتاريش را حل نكند؟ چرا بيايد به مردم گزارش دهد چه كارهايي كرده است؟ چرا خودش را به دردسر بيندازد؟ بلكه سريع مىرود سراغ همان رفيق قديمي، و با چند فحش و ناسزا كه نثارش مىكند؛ خودش را يك نيروي مخالف جا مىزند و مىتواند راي مردم خسته از حكومت را و از جمله خسته از دولت خودش را، بار ديگر پارو مىكند!!

قضيه خيلي ساده است.

احمدىنژاد نياز دارد به هاشمي. او نياز دارد رقابت خودش را با ميرحسين، تبديل كند به دعواي خودش و هاشمي! اين كار را يك بار هم در سوم تير آزمايش كرده است.

دوستان!... چرا خوابيد؟... بدانيد كه هاشمي جايي در دل اين مردم ندارد. آن كسي كه در دوران مديريتش، انقلاب را از راه خودش منحرف كرد. تجمل و فساد مالي و له كردن ارزشها را بر جامعه حاكم كرد. صريح بگويم: "امام را از جامعه شست." بجايش "هيچي" آورد. فرزندان واقعي امام را به كنج غمكده ها راند. و جايشان را به همين كرباسچي ها و قبه ها داد.

من با شما هستم. با شما گردانندگان ستاد رقيب امروز احمدىنژاد! شما غلط مىكنيد كه از كرباسچي و قبه دفاع مىكنيد. غلط مىكنيد از ناطق دفاع مىكنيد. و غلط مىكنيد از هاشمي رفسنجاني دفاع مىكنيد.

مگر ناطق و رفسنجاني براي ما چه كرده اند؟ غير از اين است هر آنچه در دهه شصت ساخته بوديم، آنها زير پاي خودشان و خاندانشان ويران كردند؟ غير از اين است كه در همين روزها، همين ايام كه فقراي جامعه براي پرداخت اجاره خانه شان، يا يك قسط بانكي حقيرانه شان، با هزار غصه و دلواپسي شب به خواب مىروند؛ خاندان هاشمي و ناطق و واعظ طبسي و هزارن خاندان ديگر كه احمدىنژاد نامي از آنها نبرد؛ دارند با دمشان گردو مىشكنند؟

بگذاريد اگر احمدىنژاد، واقعا دشمني اي با آنها دارد، با آنها بجنگد. شما را اين وسط چه كار؟ چرا باز هم در دام احمدىنژاد در حال گير افتادنيد؟

چرا فكر نمىكنيد و نمىكنيم اگر احمدىنژاد با اين فساد هاي بزرگ خانداني و حكومتي دشمن بود، چرا در اين چهار سال در قدرت بودنش، با آنها هيچ نكرد؟ چرا خاندان ناطق همچنان ميلياردر ماند و همزمان بازرس ويژه رهبري هم؟ و چرا خاندان هاشمي روز به روز بزرگتر و گردن كلفت تر شد؟ چرا رييس جمهور مملكت، رييس متروي يك شهر را هم عوض نكرد؟

بله، حقيقت اين است احمدىنژاد هيچ دعوايي با فساد و مفسدان حكومتي ندارد. ندارد، نداشته است، و نخواهد داشت.

اما به دلش چسبيده است فريب مردم، و اين وعده به آنها كه: احمدىنژاد دشمن خاندان هاشمي است!

من هم اگر مىخواستم ميان احمدىنژاد و هاشمي، به يكي راي دهم؛ حتم بدانيد به هاشمي راي نمىدادم. چون يادم هست پا گذاشتن او را بر روي خون ياران شهيدم. و آن همه انحرافي كه از سال 68 به بعد انجام داد. يادم هست خون گريه هاي خودم را. يادم هست ياد امامي كه به كل فراموش شد.

و من در سال 84 به هاشمي راي ندادم. گرچه به احمدىنژاد هم راي ندادم. كه انحراف و شياد بودن او اظهر من الشمس است. من در انتخابات 84 اصلا شركت نكردم.

راه چاره ي امروز ياران ميرحسين كاملا مشخص است. بايد بدانند دشمني با كسي مثل هاشمي، از دوستي با او مفيدتر است. و اصولا ميرحسين چه نيازي دارد به كسي كه هميشه وهميشه و حتي در اوج قدرت او، با او مخالف بوده است؟ ميرحسين اگر راه و روش هاشمي را قبول داشت، بايد در دوران امپراطوري او، جايي مىداشت. نه آنكه به كنجي مىخزيد و با غم هايش خلوت مىكرد.

ميرحسين!

به مردم بگو تو از همه بيشتر با هاشمي و تفكر هاشمي و روش هاشمي مخالف بوده اي. بگو له شدن كمر مردم را در دوران سازندگي او با چشمان اشكبار خودت نظاره كرده اي. و صداي ضجه مردمي فداكار را، كه براي اسلام خون فرزندانشان را به خدا تقديم كرده بودند؛ هزاران بار از ته دل شنيده اي.

ميرحسين! به مردم بگو با تجمل و مصرف گرايي و بر پول و سكه و اسكناس غلط زدن، اين تو بودي كه مخالف بوده اي. له كردن عدالت، خواب از چشمانت مىربود. و اشك يتيمان شهيداني كه خون پدرانشان را تاراج كرده مىديدند؛ كابوس شب هاي تو بود.

ميرحسين! به مردم بگو نوكران آمريكا را تو از هم بيشتر و بهتر مىشناسي. كساني كه فرش قرمز پهن كردند براي صندوق آمريكايي پول. و چپاول كردند انبوه ذخاير اين مردم را. كساني را كه در پايان مثلا سازندگي شان، عدالت نابود شد؛ اما شكم خاندان و فرزندانشان از همه فربه تر گشت.

ميرحسين! به مردم بگو از دوران نخست وزيري ات پشيمان نشده اي. عدالت را باز هم باز خواهي گرداند. و كمربند شكم گنده ها را آنقدر تنگ خواهي گرفت، كه حق مردم از گلويشان بيرون بيايد. خاندان هاشمي و ناطق كه هيچ، تمام خاندان هايي كه احمدىنژاد حرفشان را نزد چرا كه تسليم او شده بودند؛ همه را با خط كش عدالت خود به راه خواهي آورد.

ميرحسين! يكي از ذخاير مالي براي دولت تو، غير از صدور نفت و اخذ ماليات، اين خاندان هاي چاق و گنده و پشمالو است. آنها را به سختي بدوش.

ميرحسين! بر خلاف احمدىنژاد كه اين روزها هوادارانش با آرايش هاي سنگين و سينه هاي برآمده، دارند در خيابان ها مىلولند و مىجنبدند و عشوه مىكنند و رقاصگي؛ تو بيا و به احترام امام شهدا، حركتي كن مردانه: در اولين روزهاي حكومتت، گشت هاي ثارالله را از نو به خيابان ها بيار. بيا و فساد را چنان له كن، كه هيچ احمدىنژادي نتواند روش ياران امام را در دهه شصت به مسخره بگيرد. و هيچ احمدىنژادي براي هميشه، نتواند با ياران دم اسبي اش، از آزادي غربي دفاع كند و دل به راي فاسدان و فاحشه ها ببندد.

ميرحسين! به مردم بگو ديگر دوران خاتمي نخواهد بود كه چند نفر اوباشِ فكري فرهنگي، هر چه بخواهند به اسلام ِ مردم ببندند. شمشير ها را از رو بسته، به جنگ اعتقادات عموم بيايند. بگو كه با ضرب سيلي، گونه هايشان سرخ خواهي كرد.

ميرحسين! به مردم بگو در دولت تو، هر كه كار كند، پول خواهد داشت. فساد و رشوه و باندبازي، تعطيل! هر كه مىخواهد ثروت بياندوزد، بايد از راه شرافتمندانه ي توليد بگذرد. كار ايجاد كند. توليد كند.

ميرحسين به مردم بگو در حكومت تو، اين توليد است كه ارزش است؛ و نه مصرف. بگو ماشين هاي صد ميليوني كفتارها را از حلقومشان بيرون خواهي كشيد؛ بجايش براي اجاره نشين هاي پايين شهر، حق مسكن پرداخت خواهي كرد. بگو بجاي هوا كردن پي در پي موشك هاي چند ميليارد دلاري، پول مردم را خرج مردم مىكني. بيمه هاي اجتماعي را پايه خواهي گذاشت. تا هيچ خانواده ي فقير و بيچاره اي، براي گذاران روزهايشان، دخترانشان را به فاحشگي نفرستند...

ميرحسين! به مردم بگو كه صادقي. پاكي. قوي هستي. جدّي اي. به احكام اسلام، دلبندي. با كسي تعارف نداري. دشمن فساد بوده اي و هستي. با آمريكا عاقلانه خواهي رزميد. كشور را اداره خواهي كرد. دنيا را هم از شرف و آزادگي ايران، آگاه مىكني.

ميرحسين! به مردم بگو. بگو كه با هاشمي خيلي فرق داري. بگو كه تو يادگار امامي. بگو امروز تعارف نداري؛ فردا هم.

ميرحسين! ستاد تو خواب است. خودت به مردم بگو.

********

در مورد مطلب "به مردم بگو..." اون شب میر حسین موسوی حرفی زد که امیدوارم شنیده باشید، ایشون گفتند: "درسته کسانی مثله آقای هاشمی، خاتمی و غیره از من طرفداری کردن اما من خودم به برخی سیاست های اونا اعتراض های جدی ای دارم که به وقتش مطرح میکنم، اینکه اونا از من حمایت میکنن دیگه از طرف خودشونه و من... "


 من معتقدم باید آقای موسوی هوشیارانه این مسائل رو هم در نظر بگیرن. 

مهم تر اینکه ای کاش آقای موسوی این مطلب رو واقعا میخوندن و میدونستن مردم چطور و با چه دیدگاهی ازشون انتظار دارن...هرچند که سوابق ایشون ثابت کرده که میدونن و انشاءالله که بتونن در جهت این اهداف کارهایی انجام بدن...

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم خرداد 1388ساعت 23:8  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

 

همین چند دقیقه قبل داشتم برنامه ی تلویزیونی رو بمناسبت شب شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها نگاه میکردم... کارشناسی که داشت توی برنامه حرف میزد حرف قشنگی زد ، گفت : شما نپرسید که حضرت زهرا چند روز بعد از رسول خدا از دنیا رفت؟ بلکه متوجه باشید که حضرت زهرا زمانی راضی شد و از دنیا رفت که دیگه مطمئن شد کسی با امامش... به حضرت علی در مقابل حضرت زهرا بعنوان همسر نگاه نکنید ، بعنوان امام ببینیدش... در واقع حضرت زهرا تا زمانی موند که مطمئن شد کسی با امامش کاری نداره... روایتی هست بر این مبنا که میگه روزی دیدند حضرت زهرا سلام الله علیها با اون حال بیمار نشسته جلوی در خونه ، به حضرت گفتند: چرا با این حال اینجا نشستین؟ حضرت زهرا در جواب گفتند که : (مضمون جواب این بود که) حال من مهم نیست، اینجا میمونم تا کسی برای بردن علی(ع) جرات پیدا نکنه.

واقعیت اینه که حضرت زهرا سلام الله علیها به دنیا پا نگذاشت که مثلا برای خودش زندگی و همسر و بچه داشته باشه. که اگه هم زندگی و همسر و بچه هم داشت برای هدفی بود که بخاطرش به دنیا اومده بود. در خدمت امام بودن  و فقط هم برای خدا و به دستور خدا، چیزی بود که من از هر چیزی بیشتر اینو از حضرت زهرا سلام الله علیها یاد گرفتم.

و ما تا فاطمی نشیم و تمام زندگیمون آمیخته با فرهنگ زندگی حضرت زهرا سلام الله علیها نشه ، نمیتونیم یه منتظر واقعی برای ظهور امام وقت خودمون باشیم. و تا فاطمی نشیم معنای حمایت و در رکاب امام بودن رو به واقع نخواهیم فهمید. حضرت زهرا نمونه ی واقعی کسیست که به عنوان یک زن که مهم ترین نقش رو در عالم داره ، یعنی تربیت ،  حمایت و جنبه های دیگه ی رفتاری ، همسری رو در مقام امامت یاری کرد و فرزندانی رو برای امامت تربیت کرد. تمام وجود حضرت زهرا وقف این هدف شد در تمام زندگیش... و این در حالی بود که در جنبه های عفاف و عمل به واجبات و ترک محرمات و تمام شاخه های دیگه ی رفتاری نمونه بود و با تمام این اوصاف حتی در دنیا زندگی هم داشت ، همسر هم داشت ، فرزند هم داشت ، در اجتماع حضور هم داشت... چیزی که میخوام بگم اینه که حضرت زهرا انسان محدودی نیست. در تمام ابعاد الگو بحساب میاد. اینکه مثلا آدم ها فکر میکنن برای رسیدن به زهد باید مثلا فلان کار دنیایی اتفاق نیفته... بر میگردیم به زندگی حضرت زهرا میبینیم حضرت زهرا در نهایت زهد بود اما همون کار دنیایی رو هم با زهد آمیخته بود و انجام میداد و دیگه اون کار دنیایی ( پست ) به حساب نمی اومد ، چراکه در حد متعالی توسط ایشون صورت میگرفت. و یا اینکه بعضی ها تصورات اشتباهی دارن مثل اینکه اگر ما مثلا بخواهیم عفاف و   مسائل مربوط به اونو رعایت کنیم محدود میشیم و توی اجتماع نمیتونیم ظاهر بشیم ، ادعای اشتباهیه ، چراکه حضرت زهرا در نهایت عمل به تمام این وجوه رفتاری چه به شکل اجتماعی و چه به شکل سیاسی و دینی و.... در اجتماع حضور فعال و مهمی داشتند... همین جریان خطبه ای که در مسجد قرائت کردند و یا زمانی که برای یاد آوری برخی مسائل پیگیر مهاجر و انصار شدند و ...

باید متوجه این حدیث امام زمان (عج) باشیم که فرمودند : دختر رسول خدا(ص) الگوی خوبی برای منست.  معنی این حدیث تائید میکنه که براستی حضرت زهرا الگوی خوب و کامل و عالی ای در تمام ابعاد هست برای تمام انسان ها.

و ما باید حضرت زهرا رو دقیق مورد بررسی قرار بدیم. نباید از نعمتی که خدا اینقدر واضح به عنوان الگو برای ما قرار داده غافل باشیم ، چرا که روزی میرسه که از ما سوال میپرسن  : ( ثم لتسئلن یومئذ عن النعیم ) و این نعیم به تعبیری همین مقام امامته. که حضرت زهرا بعنوان یک دفترچه ی راهنما خیلی ساده با زندگیش و با شهادتش به ما یاد میده چطور درک کردن و در خدمت امامت بودن رو.

و اگر کانال امامت راهی به وجود ما نداشته باشه قطعا در ارتباطمون با خدا دچار انحراف میشیم....

بررسی وجوه رفتاری حضرت زهرا سلام الله علیها انقدر گسترده و عمیقه که در مثلا یک مقاله نمیشه به تمامش پرداخت... من سعی کردم در حالت کلی بمناسبت شب شهادت حضرت زهرا به این موضوع بپردازم.

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و جعلنا من اعوانه ای و الانصار و المستشهدین بین یدیه...

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم خرداد 1388ساعت 21:27  توسط م. یزدی  | 

بسم الله

    نام زهرا خود حدیث برتر است  نام زهرا حرز جنگ حیدر است

تصویر

شرح حدیث کساء : اگر در جمع خوانده شود خودبخود گناهان جمع بخشیده می شود . خود به خود حاجات جمع ( آنهایی که به مصلحت است ) روا می شود . گره  های کور باز می شود . اگر اشکی بخاطر عظمت اهل بیت ع جاری شود همه ملائک از عرش می آیند ( در حالیکه برای هیچ چیز دیگر این خصوصیت ذکر نشده ) . مهمترین اثر هم اینکه زمان فرا رسیدن فرستادن صلوات امام زمان با جمع صلوات می فرستد و با انها دعا می کند .

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمْ

 حِدیث الْکِساء عَنْ فاطِمَةَ الزَّهْرآءِ عَلَیْهَاالسَّلامُ بِنْتِ رَسُولِ‏اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ قالَ سَمِعْتُ فاطِمَةَ اَنَّها قالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ اَبى رَسُولُ‏اللَّهِ فى بَعْضِ الْأَیَّامِ فَقالَ: اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا فاطِمَةُ فَقُلْتُ عَلَیْکَ السَّلامُ قالَ اِنّى اَجِدُ فى بَدَنى ضُعْفاً فَقُلْتُ لَهُ اُعیذُکَ بِاللَّهِ یا اَبَتاهْ مِنَ الضُّعْفِ فَقالَ یا فاطِمَةُ ایتینى بِالْکِساءِ الْیَمانىِّ وَ غَطّینى بِهِ فَاَتَیْتُهُ بِالْکِساءِ الْیَمانى فَغَطَّیْتُهُ بِهِ وَ صِرْتُ اَنْظُرُ اِلَیْهِ وَ اِذا وَجْهُهُ یَتَلَأْلَؤُ کَاَنَّهُ الْبَدْرُ فى لَیْلَةِ تَمامِهِ وَ کَمالِهِ فَما کانَتْ اِلَّا ساعَةً وَ اِذا بِوَلَدِىَ الْحَسَنِ قَدْ اَقْبَلَ وَ قالَ اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُمَّاهْ فَقُلْتُ وَ عَلَیْکَ السَّلامُ یا قُرَّةَ عَیْنى وَ ثَمَرَةَ فُؤادى فَقالَ یا اُمَّاهُ! اِنّى اَشُمُّ عِنْدَکِ رائِحَةً طَیِّبَةً کَاَنَّها رائِحَةُ جَدّى رَسُولِ‏اللَّهِ فَقُلْتُ نَعَمْ اِنَّ جَدَّکَ تَحْتَ الْکِساءِ فَاَقْبَلَ الْحَسَنُ نَحْوَ الْکِساءِ وَ قالَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا جَدَّاهْ یا رَسُولَ‏اللَّهِ، اَتَأْذَنُ لى اَنْ اَدْخُلَ مَعَکَ تَحْتَ الْکِساءِ قالَ: وَ عَلَیْکَ السَّلامُ یا وَلَدى وَ صاحِبَ حَوْضى قَدْ اَذِنْتُ لَکَ فَدَخَلَ مَعَهُ تَحْتَ الْکِساءِ فَما کانَتْ اِلَّا ساعَةً وَ اِذًا بِوَلَدِىَ الْحُسَیْنِ قَدْ اَقْبَلَ وَ قالَ اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُمَّاهُ فَقُلْتُ وَ عَلَیْکَ السَّلامُ یا قُرَّةَ عَیْنى وَ ثَمَرَةَ فُؤادى فَقالَ لى یا اُمَّاهْ اِنّى اَشُمُّ عِنْدَکِ رائِحَةً طَیِّبَةً کَاَنَّها رائِحَةُ جَدّى رَسُولِ‏اللَّهِ فَقُلْتُ نَعَمْ، اِنَّ جَدَّکَ وَ اَخاکَ تَحْتَ الْکِساءِ فَدَنَا الْحُسَیْنِ نَحْوِ الْکِساءِ وَ قالَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا جَدَّاهُ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مَنِ اخْتارَهُ اللَّهُ اَتَأْذَنُ لى اَنْ اَکُونَ مَعَکُما تَحْتَ الْکِساءِ؟ فَقالَ وَ عَلَیْکَ السَّلامُ یا وَلَدى وَ یا شافِعَ اُمَّتى، قَدْ اَذِنْتُ لَکَ فَدَخَلَ مَعَهُما تَحْتَ الْکِساءِ فَاَقْبَلَ عِنْدَ ذْلِکَ اَبُوالْحَسَنِ عَلِىُّ بْنُ اَبىطالِبٍ وَ قالَ اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ رَسُولِ‏اللَّهِ فَقُلْتُ وَ عَلَیْکَ اَلسَّلامُ یا اَبَاالْحَسَنِ وَ یا اَمیرَالْمُؤْمِنینَ فَقالَ یا فاطِمَةُ اِنّى اَشُمُّ عِنْدَکِ رائِحَةً طَیِّبَةً کَاَنَّها رائِحَةُ اَخى وَ ابْنِ عَمّى رَسُولِ‏اللَّهِ فَقُلْتُ نَعَمْ هاهُوَ مَعَ وَلَدَیْکَ تَحْتَ الْکِساءِ فَاَقْبَلَ عَلِىٌّ نَحْوِ الْکِساءِ وَ قالَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ‏اللَّهِ اَتَأْذَنُ لى اَنْ اَکُونَ مَعَکُمْ تَحْتَ الْکِساءِ قالَ لَهُ وَ عَلَیْکَ اَلسَّلامُ یا اَخى وَ یا وَصِیّى وَ خَلیفَتى وَ صاحِبَ لِوائى قَدْ اَذِنْتُ لَکَ فَدَخَلَ عَلِىٌّ تَحْتَ الْکِساءِ ثُمَّ اَتَیْتُ نَحْوَ الْکِساءِ وَ قُلْتُ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبَتاهْ یا رَسُولَ‏اللَّهِ اَتَأْذَنُ لى اَنْ اَکُونَ مَعَکُمْ تَحْتَ الْکِساءِ قالَ وَ عَلَیْکِ السَّلامُ یا بِنْتى وَ بِضْعَتى قَدْ اَذِنْتُ لَکِ فَدَخَلْتُ تَحْتَ الْکِساءِ فَلَمَّا اکْتَمَلْنا جمیعاً تَحْتَ الْکِساءِ اَخَذَ اَبى رَسُولُ‏اللَّهِ بِطَرَفَىِ الْکِساءِ وَاَوْمى بِیَدِهِ الْیُمْنى اِلَى السَّماءِ وَ قالَ اَللَّهُمَّ اِنَّ هؤُلاءِ اَهْلُ بَیْتى وَ خاصَّتى وَ حامَّتى، لَحْمُهُمْ لَحْمى وَ دَمُهُمْ دَمى یُؤْلِمُنى ما یُؤْلِمُهُمْ وَ یَحْزُنُنى ما یَحْزُنُهُمْ اَنَا حَرْبُ لِمَنْ حارَبَهُمْ وَ سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَهُمْ، وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عاداهُمْ وَ مُحِبٌّ لِمَنْ اَحَبَّهُمْ اِنَّهُمْ مِنّى وَ اَنَا مِنْهُمْ فَاجْعَلْ صَلَواتِکَ وَ بَرَکاتِکَ وَ رَحْمَتَکَ وَ غُفْرانَکَ وَ رِضْوانَکَ عَلَىَّ وَ عَلَیْهِمْ وَ اَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهیراً فَقالَ اللَّهَ عزَّ وَ جَلَّ: یا مَلائِکَتى وَ یا سُکَّانَ سَمواتى اِنّى ما خَلَقْتُ سَماءً مَبْنِیَّةً، وَ لا اَرْضاً مَدْحِیَّةً وَ لا قَمَراً مُنیراً وَ لا شَمْساً مُضیئَةً وَ لا فَلَکاً یَدُورَ وَ لا فُلْکاً یَسْرى اِلَّا فى مَحَبَّةِ هؤُلاءِ الْخَمْسَةِ الَّذینَهُمْ تَحْتَ الْکِساءِ فَقالَ الْأَمینُ جَبْرَئیلُ یا رَبِّ وَ مَنْ تَحْتَ الْکِساءِ فَقالَ اللَّهُ عزَّ وَ جَلَّ هُمْ اَهْلُ بَیْتِ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنُ الرِّسالَةِ وَ هُمْ فاطِمَةُ وَ اَبُوها وَ بَعْلِها وَ بَنُوها فَقالَ جَبْرَئیلُ یا رَبِّ اَتَأْذَنُ لى اَنْ اَهْبِطَ اِلَى الْأَرْضِ لِأَکُونَ مَعَهُمْ سادِساً فَقالَ اللَّهُ نَعَمْ، قَدْ اَذِنْتُ لَکَ فَهَبَطَ الْأَمینُ جَبْرَئیلُ وَ قالَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ‏اللَّهِ اَلْعَلِىُّ الْأَعْلى یُقْرِئُکَ السَّلامَ وَ یَخُصُّکَ بَالتَّحِیَّةِ وَ الْإِکرامِ، وَ یَقُولُ لَکَ وَ عِزَّتى وَ جَلالى اِنّى ما خَلَقْتُ سَماءً مَبْنِیَّةً وَ لا اَرْضاً مَدْحِیَّةً وَ لا قَمَراً مُنیراً وَ لا شَمْساً مُضیئَةً وَ لا فَلَکاً یَدُورُ وَ لا بَحْراً یَجْرى وَ لا فُلْکاً یَسْرى اِلَّا لِأَجْلِکُمْ وَ مَحَبَّتِکُمْ وَ قَدْ اَذِنَ لى اَنْ اَدْخُلَ مَعَکُمْ فَهَلْ تَأْذَنُ لى یا رَسُولَ‏اللَّهِ فَقالَ رَسُولَ‏اللَّهِ وَ عَلَیْکَ السَّلامُ یا اَمینَ وَحْىِ‏اللَّهِ، نَعَمْ، قَدْ اَذِنْتُ لَکَ فَدَخَلَ جَبْرَئیلُ مَعَنا تَحْتَ الْکِساءِ فَقالَ جَبْرَئیلُ لَأَبى اِنَّ اللَّهَ قَدْ اَوْحى اِلَیْکُمْ یَقُولُ اِنَّما یُریدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً فَقالَ عَلِىٌّ لِأَبى یا رَسُولَ‏اللَّهِ، اَخْبِرْنى ما لِجُلوُسِنا هذَا تَحْتَ الْکِساءِ مِنَ الْفَضْلِ عِنْدَاللَّهِ فَقالَ النَّبِىُّ وَالَّذى بَعَثَنى بِالْحَقِّ نَبِیّاً وَاصْطَفانى بِالرِّسالَةِ نَجِیّاً ما ذُکِرَ خَبَرُنا هذا فى مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلٍ اَهْلِ الْأَرْضِ وَ فیهِ جَمْعٌ مِنْ شیعَتِنا وَ مُحِبّینا اِلَّا وَ نَزَلَتْ عَلَیْهِمُ الرَّحْمَةُ وَ حَفَّتْ بِهِمُ الْمَلائِکَةُ وَاسْتَغْفَرَتْ لَهُمْ اِلى اَنْ یَتَفَرَّقُوا فَقالَ عَلِىٌّ: اِذاً وَاللَّهِ فُزْنا وَ فازَ شیعَتُنا وَ رَبِّ الْکَعْبَةِ فَقالَ أَبى ثانِیاً یا عَلِىُّ وَالَّذى بَعَثَنى بِالْحَقِّ نَبِیّاً، وَاصْطَفانى بِالرِّسالَةِ نَجِیّاً ما ذُکِرَ خَبَرُنا هذا فى مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلِ اَهْلِ الْأَرْضِ وَ فیهِ جَمْعٌ مِنْ شیعَتِنا وَ مُحِبّینا وَ فیهِمْ مَهْمِّومٌ اِلَّا وَ فَرَّجَ اللَّهُ هَمَّهُ وَ لا مَغْمُومٌ اِلَّا وَ کَشَفَ اللَّهُ غَمَّهُ وَ لا طالِبُ حاجَةٍ اِلَّا وَ قَضَى اللَّهُ حاجَتَهُ فَقالَ عَلِىٌّ اِذاً وَاللَّهِ فُزْنا وَ سُعِدْنا وَ کَذلِکَ شیعَتُنا فازُوا وَ سُعِدُوا فِى الدُّنْیا وَالْأخِرَةِ وَ رَبِّ الْکَعْبَةِ

دانلود فایل صوتی حدیث شریف کساء

 

+ نوشته شده در  شنبه دوم خرداد 1388ساعت 15:33  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

نمی توانی جلوی پرواز آنها را بگیری، اما می توانی خودت را از گزند آنها حفظ کنی:

.

کلیک کنید

کلیک کنید

امام علی (ع ) :

در اخر الزمان که قیامت نزدیک شود و بد ترین زمانهاست ، زنانی پیدا میشوند ارایش کرده ، بی حجاب ، برهنه از دین ، داخل شونده در فتنه ها ، مایل به شهوت رانی و شتابان به سوی لذت ها ، انان حرام خدا را حلال می شمارند و در جهنم جای خواهند گرفت .

اضافه شده در  ۰۰:۲۹    ۸/۲/۸۸  : 

                                           دوشنبه 7 اردیبهشت1388 ساعت: 18:46

توسط:بهاری

سلام علیکم.
 در مورد حجاب:
هیچ کس با نام آزادی، دیوار خانه ی خودرا بر نمی دارد و شبها در حیاطش را باز نمی گذارد وپول و طلای خودرا در محل محفوظ نگه می دارد... گوهر عفاف و پاکی کم ارزشتر از طلا و پول و محصول باغ و وسایل خانه نیست.
کسی که زیبائی اندیشه پیدا می کند، زیبائی بدنش را نشان نمی دهد، کسی که شخصیت انسانیش نمود و تلألو دارد، برای او تبلور بدنی کسر شأن و شرم آور است .

 وب سایت   پست الکترونیک

+ نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم فروردین 1388ساعت 15:7  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

حضرت زهرا(س) میفرماید: از پدرم رسول خدا(ص)درباره مردان و زنانى كه در نمازشان سستى و سهل انگارى مى كنند، پرسيدم.
آن حضرت فرمودند :
هر زن و مردى كه در امر نماز ، سستى و سهل انگارى داشته باشد ، خداوند او را به پانزده بلا مبتلا مى گرداند :
1ـ خداوند ، بركت را از عمرش مى گيرد.
2ـ خداوند ، بركت را از رزق و روزى اش مى گيرد.
3ـ خداوند ، سيماى صالحين را از چهره اش محو مى كند.
4ـ هر كارى كه بكند بدون پاداش خواهد ماند.
5ـ دعايش مستجاب نخواهد شد.
6ـ برايش بهره اى از دعاى صالحين نخواهد بود.
7ـ ذليل خواهد مُرد.
8ـ گرسنه جان خواهد داد.
9ـ تشنه كام خواهد مرد ، به طورى كه اگر با همه نهرهاى دنيا آبش دهند ، تشنگى اش برطرف نخواهد شد.
10ـ خداوند ، فرشته اى را برمى گزيند تا او را در قبرش ناآرام سازد.
11ـ قبرش را تنگ گرداند.
12ـ قبرش تاريك باشد.
13ـ خداوند فرشته اى را برمى گزيند تا او را به صورتش به زمين كشد ، در حالى كه خلايق به او بنگرند.
14ـ به سختى مورد محاسبه قرار گيرد.
15ـ و خداوند به او ننگرد و او را پاكيزه نگرداند و او را عذابى دردناك باشد.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388ساعت 13:3  توسط م. یزدی  | 

بنام او

به یاد دایی احمد...

در ادامه ببینید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه نهم فروردین 1388ساعت 15:30  توسط م. یزدی  | 

 

بنام خدا

سال اصلاح الگوی مصرف ؛

احیانا شما در این آستانه ی انتخابات با این پیام که لحظه ی تحویل سال نو دریافت شد، کدی ... چیزی... از بالا! دریافت نکردید!!؟

 

+ نوشته شده در  جمعه سی ام اسفند 1387ساعت 23:57  توسط م. یزدی  | 

بنام او

نو؟ نوروز!؟ ... نو روزی در راه است... و براه است هفت سین... سیب و سبزه و سماق و سمنو و سرکه و سیر و سنجد!... و سبزی و سعادت و سلامت و سرور... و دعای یا مقلب القلوب... که خدایا... نوروزی عطا فرما سرشار از ایمان و بندگی و  پاکی و سلامت و محبت و مهربانی...  برای همتون آرزوی تحولی عظیم از طرف خدا میکنم که اوست کسی که عزیز میکند و یا ذلیل... و همه چیز بدست اوست... برای همتون دعای خیر میکنم... نوروزتان پیروز!

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت 22:34  توسط م. یزدی  | 

 

نور عترت آمد از آیینه ام

کیست در غار حرای سینه ام

رگ رگم پیغام احمد می دهد

سینه ام بوی محمد می دهد

میلاد پیامبر اکرم  تهنیت باد

ماه فرو ماند از جمال محمد

سرو نباشد به اعتدال محمد

قدر فلك را كمال و منزلتى نیست

در نظر قدر با كمال محمد

ای ششم پیشوای اهل ولا
خلق را رهبری به دین هدی
پای تا سر خدانمایی تو
هم ز سر تا بپای صدق و صفا


 ولادت امام جعفر صادق علیه السلام مبارك

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اسفند 1387ساعت 23:38  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

مولا علی علیه السلام :

خویشتن داری ، زینت فقر است و سپاس گزاری زینت غنا و توانگری . / تحف العقول صفحه 75

==============================

متن نامه شهید علم الهدی در سال 1356خطاب به خواهرش

صفحه ۱ نامه

صفحه ۲

صفحه ۳

صفحه ۴

==============================

پ.ن: ما هستیم!

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387ساعت 23:16  توسط م. یزدی  | 

به نام خدا

 حضرت زهرا سلام الله علیها:

(مثلُ الامام مثلُ الکعبه اذ تُوتی و لا تاتی)

((امام چونان کعبه است که (باید) به سوی او روند٬ او (به سوی مردم) نمی آید))

هر کسی یه برداشتی از انتظار داره. واقعا انتظار یعنی چی؟ واقعا این به سوی امام رفتن یعنی چی؟

قائم آل محمد صلوات الله علیه :

((اگر شیعیان ما- که خداوند متعال ایشان را به اطلاعت خویش موفق بدارد- با دلهای متحد و یکپارچه بر وفا به عهد و پیمان خویش اجتماع می کردند٬ ملاقات ما از آنها به تاخیر نمی افتاد و سعادت دیدار و مشاهده ی با معرفت برای آنها حاصل می شد و زودتر از این به دیدار ما نایل می شدند. آن چیزی که ما را از آنان دور کرده (و باعث طولانی شدن غیبت شده) است گناهان و خطاهایی است که مرتکب می شوند و ما چنین انتظاری از آنان نداشتیم ...))

 

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم اسفند 1387ساعت 16:58  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

امام رضا

امام رضام...

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت 23:48  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

 رستگار نمی شوند مردمى که خشنودى مخلوق را در مقابل غضب خالق خریدند
لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ الْمَخلـُوق بسَخَطِ اْلخـالِق
( تاریخ طبرى،ص 1،ص 239 ) 

«امام حسن مجتبی علیه السلام»

سلام بر تو ای همیشه غریب... چه در زندگی ات، چه در لحظه ی ترک کردن دنیایت، چه در قبرستان بقیع... و چه در یاد شدن، تو غریبی حتی در یاد کردنت... تو همیشه غریبی... چرا؟ مگر تو یکی از دو جوانان آقای اهل بهشت نیستی؟ سلام بر تو... غربتت دلمو آتیش میزنه... سلام خدا بر تو، ای حسن مجتبی، فرزنده فاطمه بهترین خلقت هستی و فرزند علی که ولایتش ولایت محمد است و بس. و هر کس بغض پدرت را دارد قطعا مسلمان نیست... سلام بر تو امامم...

چهل داستان و چهل حدیث گهربار از امام حسن مجتبی علیه السلام

 

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم اسفند 1387ساعت 10:5  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

حال رسول خدا(ص) رفته رفته بدتر میشد. در حالی که سر ایشان در دامن حضرت علی(ع) بود، بی هوش گشت. حضرت زهرا(س) به صورت نازنین پدر نگاه میکرد و اشک میریخت و می فرمود: < آه! به برکت وجود پدرم، باران رحمت نازل میشد و او دادرس یتیمان و پناه بیوه زنان بود> صدای ناله ی زهرا به گوش رسول خدا(ص) رسید. حضرت دیده گشود و با صدای ضعیف فرمود:

< دختر عزیزم! این آیه را بخوان:

« و ما محمد الا رسول قد خلت من قبله الرسل افاین مات او قتل انقلبتم علی اعقابکم» از مرگ چاره ای نیست؛ چنانچه پیغمبران مردند، من نیز خواهم مرد؛ اما چرا ملت هدف مرا تعقیب نمیکنند؟ و قصد سقوط و عقب نشینی دارند؟ >

 از شنیدن این سخن ، گریه ی حضرت زهرا(س) شدیدتر شد. رسول خدا(ص) از احوال پریشان و چشم گریان دختر عزیزش منقلب شد. برای تسلای دل او، وی را به نزد خویش خواند و سخنی در گوش او نجوا کرد. حاضرین دیدند فاطمه در همان حالت ناراحتی و گریه ، تبسم کرد. از این تبسم نابهنگام تعجب کردند. علت را پرسیدند. ایشان فرمود: « تا پدرم زنده است رازش را فاش نمیکنم.»

اما بعد از مرگ پدر فرمود: « پدرم در گوشم گفت: "فاطمه جان! مرگ تو نیز نزدیک است. تو اولین فردی هستی که به من ملحق خواهی شد."»

-------------------------------------------------

"همانا بیامد شما را پیامبری از خود شما ، که دشوار است بر او رنج بردن شما، و حریص است بر هدایت شما ، و نسبت به مومنان رئوف و مهربان است./128 توبه "

اللهم صل علی محمد و آل محمد

و عجل فرجهم

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم اسفند 1387ساعت 11:17  توسط م. یزدی  | 

بنام مربی شهدا

دیروز توی خونه ی مادربزرگم، یه دفتر بی جلد که پاره شده بود پیدا کردم. باورم نمیشد ، روی برگ اول اون دفتر نوشته بود "بخش خاطرات جبهه... " دفتر داییم بود که تمام تاریخ خاطراتش مربوط میشد به مرداد ، شهریور و مهر سال ۱۳۶۳. بعضی از برگاش پاره شده بودن و به همین خاطر خیلی ناقص بود... اما خیلی برام عزیزه.  ۴ اسفند که بیاد... سالگرد شهادتشه. و چقدر شیرین امسال با من حرف زد و به من هدیه داد به خواست خدا، دفتر خاطراتشو.

حقیقت اینکه واقعا چقدر آدم ها تغییر کردن. نسل ما کجا و نسل اونا کجا. چرا نوشته ها و دغدغه های یه پسر ۱۸ ساله ی اون موقع ها... انقدر فرق کرده با افکار و دغدغه های نوجونا و جوونای حالا؟ انقدر تفاوت؟ ... من این همه عوض شدن ها رو اصلا دوست ندارم. چقدر بده که عوض شدن و تغییر کردنه ما به سمت چیزای پوچ رفته. و از چیزایی که به ما معنی و هویت میدن فاصله گرفته.

حالا وقتی یه نوجوون به کوچیک ترین مشکلی بر میخوره اصلا کل هستی رو می بره زیر سوال. که اصلا چرا ما خلق شدیم که مامانمون اجازه نده راحت بریم فلان مهمونی! بابامون نذاره باطل بگردیم! و هر دو با هم گیر بدن که چرا دیر میای خونه!؟ ... چقدر مشکلات بزرگی داریم ما!

اما توی اون بهبوهه ی جنگ. توی اون شرایط اجتماعی خاص. یه نوجوون توی دفتر خاطراتش و بین درد و دلاش از ثابت کردن چیزایی حرف میزنه که حالا ما بحث در مورد این چیزا رو سپردیم به اهلش! و خیال خودمونو راحت کردیم و حرف حسابمونم اینه که کارشناس ها و اهلش باید این چیزا رو تعریف کنن. همین شده که بقول وبلاگی که چند روز پیش مطلبی در نقد یک سخنرانی نوشته بود، مردم دیگه فکر نمیکنن. حتی اگه شده فکر غلط. که در تایید نوشته ی همون وبلاگ، فکر میکنم این تعبیر درستی نیست که بگیم مردم غلط فکر میکنن. باید گفت مردم در حد خودشون فکر میکنن، در حد چیزایی که درک میکنن و می فهمن. و من عقیده دارم اگر انسان ها پاک زندگی کنن، افکارشون در مسیر فطرتشون پاکیزه خواهد بود.

چند خطی رو از دفتر خاطرات داییم براتون مینویسم:

"بسمه تعالی

 معاد! ... معاد!... معاد!... که اگر بگوییم تو نیستی، گفته ام مبدا هم نبوده است... ( خاک بودی نطفه شدی، نطفه بودی خونی بسته شدی، خونی بسته بودی پاره گوشتی جویده شدی... پاره گوشتی بودی انسان شدی، انسان بودی از شکم مادر بیرون آمدی، از شکم مادر بیرون آمدی جوان شدی، جوان بودی پیر شدی و پیر بودی در آخر انا لله و انا الیه راجعون.)

معاد! چگونه بگویم تو نیستی؟ حال آنکه من ذوب شده ام در توحید و عدل خداوندی که اگر تو را قرار نمیداد، عدلی در کارش نبود. و من ذوب شده ام در عدل او بواسطه ی یقین.

و من از او هستم و به او باز میگردم. "  ۷/۷/۱۳۶۳- اندیمشک

چیزی تا سالگرد داییم نمونده،  این مطلب عرض ادبیست به روح بازگشته ی همه ی شهدا. به تعبیر قرآن "بازگشتی بازگشتنی". بازگشتی زیبا.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387ساعت 23:12  توسط م. یزدی  | 

به نامت... ازت معذرت می خوام که مصلحتم رو بهت یادآوری می کنم.
ازت معذرت می خوام که بر مصلحت اتفاق افتاده ام که گاه جسم و گاه ذهن و گاه قلب مرا در دردی طاقت فرسا می فشارد از تو سوال شکایت آمیز می پرسم که : چرا من؟
ازت معذرت می خوام که محبت های دیگران رو از ناحیه ی بندگانت می بینم... در حالی که اراده ی توست که از طریق اونا، مهر می ورزی و نه اینکه اونا به اراده ی خودشون...
خدایا ازت معذرت می خوام که مقابل تو می ایستم و از خودم و خودیتی حرف میزنم که تو آگاه تر و مهربان تر به آن هستی... و
به گفته ی پیامبرت: "تو نسبت به بنده ات از مادر نسبت به فرزندش، مهربان تری."

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1387ساعت 12:26  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

http://files.myopera.com/hijabs/albums/689976/1001.jpg

http://files.myopera.com/hijabs/albums/689976/1002.jpg

http://files.myopera.com/hijabs/albums/689976/1003.jpg

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387ساعت 23:6  توسط م. یزدی  | 

به نام خدا

توی خبرها شنیدم که کشتی حامل کمک های مردمی که چند وقت پیش عازم غزه شده بود، مهر برگشت خورده و گویا اجازه ی ورود بهش ندادن و برگشته سمت ایران!... نام این محموله رو با وجود وضع فعلی خود ایران ، چیزی غیر از "بار کج" میتونیم بذاریم!!؟؟ ... بالاخره همیشه هم خدا ساکت نمیمونه تا ما هر کاری دلمون خواست انجام بدیم. ...حالا تکلیف کمک های مردی برگشته شده چیه!؟ کی میدونه!؟

پ.ن: به ما نیومد که اسباب کشی کنیم بریم پارسی بلاگ! با عرض معذرت از همه ی دوستانی که لینک جدید رو گذاشته بودن... فعلا!

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم بهمن 1387ساعت 14:35  توسط م. یزدی  | 

بنام خدا

سلام به همگی... قبل از هر چیزی امیدوارم طاعات و عبادات همتون خصوصا توی این شبهای خاص مورد قبول قرار گرفته باشه. و از خدا میخوام برای تک تکتون نیک ترین مقدرات نوشته بشه. و شهادت مولی الموحدین حضرت علی علیه السلام رو هم به همه ی شیعیان تسلیت میگم. من معتقدم خوبه در عزاداری شهادت حضرت علی... امام حسین ... حضرت زهرا و... شرکت کرد و اشک ریخت بخاطر این مصیبت ها اما خوبتر و بهتر اینه که در مورد افکار و اندیشه های اونها هم فکر کنیم. مثلا ببینیم علی(ع) کی بود؟ و حسین(ع) چرا اون طور شهید شد؟ و .... اینها کسانی بودند که حتی جریان شهادتشون هم درس های بزرگی رو در بر دارن... متاسفم که نتونستم مطلبی آماده کنم. فقط خدمت رسیدم تا عرض تسلیت داشته باشم و اینکه.... بالاخره بعد از اسباب کشی دوساله از پرشین بلاگ و اومدن بلاگفا... حالا هم دارم کم کم اسباب کشی میکنم برم پارسی بلاگ. فقط امیدوارم دوستان بلاگفایی فراموشم نکنن و اونجا هم به دیدنم بیان!  فعلا دارم آرشیو رو انتقال میدم و این حرفا... بزودی آدرس وبلاگو میذارم همینجا...  . توی این شبها برای هم دعا کنیم... دعا کنید به ایمان. یقین. اخلاص و محبتمون نسبت به خدا افزوده بشه.  

اضافه شده در سه شنبه ۱۹/۷/۸۷

آدرس وبلاگ جدید:

http://mamemahdi.parsiblog.com

 

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم مهر 1387ساعت 18:16  توسط م. یزدی  | 

به نام خدا

سلام به همه... متاسفانه حتی فرصت نشد برای عید نیمه ی شعبان مطلبی رو آماده کنم. قبل از هر چیزی به همه این عید بزرگ رو تبریک میگم . و ببخشید که نمیتونم برای تبریک خدمت برسم. به نظر شما چقدر تا ظهور مونده؟ آماده ایم؟

منبع مطلب : وبلاگ عکس فرشته ها

نمی آیی؟؟؟؟؟

ببین عمق وجودم را...همه عصیان و خود کامیست

و نقش خامه ام ...خامیست!!

نمی آیی؟؟؟... که مردان هم عصا از کور می دزدند!!؟؟

محبت را ببین در دست سارق های خوش سیما!!

نمی آیی؟؟

زنان کالای بازارند...از خود نیز بیزارند!!

...و مردان در پی کالایی که گو یا خواهران یا مادران شان هستند...

می کاوند دنیا را....

نمی آیی؟؟

ببین پر گشته از فکر سیاست کفه دنیا

کسی دیگر برای لاله ای

عشقی

درختی

گیسوی یاری....نمی خواند!!

همه آواز می خوانند بهر سیم و زر هر روز

همچون مرغ دست آموز..

قربانت شوم !! ای عندلیب عشق سودایی...نمی آیی؟؟

و لیکن نیک میدانی که درد ما...همه درد خودیت هاست!!

و فقدان تو...محصول منیت هاست!!

میدانم که میدانی...

و با این درک خوبت نیک میدانم

چه تنهایی

...و تو که روح تن هایی...

به این دنیای سودایی.....نمی آیی!!!!

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم مرداد 1387ساعت 22:19  توسط م. یزدی  | 

به نام خدا.

امشب شب مبعثه و من قبل از هر چیزی عید مبعث رو به همه ی مسلمین جهان تبریک میگم. و امیدوارم بتونیم با تمسک به سیره ی پیامبر رحمت و مهربانی ، حضرت محمدمصطفي (ص) حقيقت رو توي زندگي پيدا كنيم و هرگز به بيراهه نريم. من ياد سفارش نبي مكرم اسلام افتادم كه فرمودند اگه به قرآن و اهل بيت او تمسك پيدا كنيم، هرگز گمراه نميشيم. اميدوارم درس هاي قرآن و درس هاي زندگي ائمه هميشه توي رفتار ها و زندگيمون مهمترين نقش رو داشته باشه.

متاسفانه من اينترنت ندارم و الانم وقتم خيلي محدوده. ببخشيد كه براي تبريك اين عيد بزرگ خدمت همه ي دوستان نميتونم برسم. از همينجا از همه پوزش ميخوام و عيد رو به همه تبريك ميگم.

يكي از دوستان توي بخش نظرخواهي از آداب و روش زندگي يك مسلمان در جامعه سوال كرده بودن. من ايشونو ارجاع ميدم به سيره ي كامل زندگي پيامبر اسلام. البته قول ميدم تو اولين فرصت پست مفصلي در اين باره بنويسم.

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم مرداد 1387ساعت 19:19  توسط م. یزدی  |